Lees de boosheid in het artikel van RTL Z.

En eigenlijk ben ik ook wel boos. Op heel veel horecaondernemers, die ik juist een heel warm hart toedraag. Horeca is mijn wereld, mijn overtuiging, mijn liefde. Maar hoe kan het dan gebeuren dat na de hotels nu ook de restaurants de klantrelatie met hun gasten uit handen hebben gegeven aan derde partijen?
Boos ben ik om zoveel digitale hulpeloosheid bij restaurantondernemers.
Boos ben ik uit onbegrip. Terwijl KHN al jarenlang vecht tegen de macht van de Booking.coms gebeurt het nu weer, recht onder hun neus. Je kunt moeilijk zeggen dat er geen voorbeeld is uit het verleden.

Ronde 236 van gezeik op Iens nu de Horecava is begonnen komt dus niet geheel onverwacht. De ruzie in reserveringsland tussen de Iensen en de branche loopt al een tijdje. In een artikel op RTL Z maakt KHN een berekening van de Iens kosten voor een restaurant. Die kosten worden door KHN geschat op 47.000 euro per jaar! Die berekening is rekenkundig wel juist. De context wordt gemakshalve achterwege gelaten en de vraag is of dit een berekening is van een doorsnee restaurant.

KHN berekent. Een restaurant met gemiddeld 200 zitplaatsen. Drie dagen per week zijn daarvan 50 plekken bezet via Iens.nl. Drie andere dagen zo’n 100 plaatsen. Om aan dit bedrag te komen wordt er per couvert 2 euro afgedragen aan Iens.nl.
Iens is het niet eens met deze berekening en vindt het “totaal onrealistisch en onjuist”. “Pak 2 tot 3 procent hiervan en je komt in de buurt.

Bron: RTL Z

Ondernemers zijn ook nergens positief over in het artikel.

Geen van de acht ondernemers die wij spraken was positief. “Ik heb echt een broertje dood aan dit soort sites”, zegt één van hen.

De kosten voor reserveringen Iens moet je vooral niet als alleenstaand en absoluut bedrag noemen, maar zien als onderdeel van de verkoopkosten. Hoeveel % van de omzet is het dan en hoe staat dat in verhouding tot een reëel kengetal in horeca.

De oplossing die wordt genoemd aan het eind van het artikel is kenmerkend voor de digitale hulpeloosheid bij sommige horecaondernemers.

Wat is dan de oplossing? Gewoon bellen of op de eigen site boeken, zeggen alle ondernemers. “Het werkte tientallen jaren, dus waarom nu niet?

Er is veel emotie en boosheid. Al jarenlang. Waar zijn de pogingen tot serieuze oplossingen, nieuwe denkrichtingen en de marketing & sales anders inrichten en uitvoeren? Dit zal wel moeten wil je beweging krijgen in dit Iens dossier. Want het is nu vooral het gedrag van de grote massa van gasten wat radicaal is veranderd onder invloed van digitalisering waarom sommige dingen niet meer werken ondanks dat ze tientallen jaren wel hebben gewerkt. Die boot heeft de horeca, ondernemers en brancheorganisatie samen, echt helemaal zelf gemist en dat mag iedereen zich aanrekenen. Uithuilen, serieuze gesprekspartner worden van de ondernemers en Iens op basis van kennis (!) en opnieuw aan de slag zou ik zeggen.

Sta ik aan de kant van Iens, Couverts of Tripadvisor?

Als consument wel. Eenvoudig, snel en makkelijk reserveren. Weet je hoe vervelend het is om als consument ’s morgens om 8.00 uur te bedenken dat je nog moet reserveren en dan te bellen met het restaurant om niemand aan de telefoon te krijgen.

Zakelijk sta ik in dit dossier liever aan de kant van de restaurants. Maar dat wordt niet altijd makkelijk gemaakt. Iens is overgenomen door Tripadvisor en die heeft ook de grootste concurrent Couverts overgenomen. De concurrentie is nog maar marginaal. Wat dat voor gevolgen heeft weet ik niet zeker, maar kritisch zijn op Tripadvisor/Iens/Couverts is noodzakelijk. Maar wel met inhoudelijke argumenten, kennis van zaken en met als belangrijkste doel nieuwe paden effenen voor de restaurants om hun rendement te vergroten.

Via Facebook kreeg ik op mijn bericht een serie reacties die kenmerkend zijn voor de reserveringsrevolutie.

Spijker op de kop. En zelfs een hele goede eigen website met goede reserveringstool is denk ik niet meer genoeg; het is een hygiënevoorwaarde. Net als duurzaamheid. Je zult actief de gast online moeten vinden, boeien en binden op de momenten dat die inspiratie zoekt, boekingsintentie heeft of over de eetervaring praat; veel relevante online contactmomenten opbouwen met een diverse set aan middelen. Dat werken en bouwen aan een sterke klantrelatie buiten de fysieke restaurantervaring is een start van de oplossing. Pas dan kun je bij jouw gast starten om het boekingskanaal te beïnvloeden. Een andere denkrichting is inbouwen in je exploitatiebegroting. Zodat de kosten geen verrassing zijn, maar gewoon onder verkoopkosten vallen die je hebt begroot.

In februari 2016 schreef ik een column over de ‘reserveringsrevolutie’ waarin ik voorspelde dat deze in de komende 2 jaar tot volle uiting komt. Gezien de mate van ophef lijkt dat nu serieuze vormen te krijgen.

En in september 2016 schreef ik nog iets over de reserveermarkt in restaurantland.

Er zullen winnaars zijn in de reserveringsrevolutie; restaurants die hun (online) marketing en sales op orde hebben gebracht gaan hier de komende jaren echt de vruchten van plukken. Er zullen echter veel meer verliezers zijn. De eerste verliezers zullen de restaurants zijn die gaan leunen op brancheorganisaties en hopen dat die dit kunnen keren in plaats van hun eigen reserveringszaken goed op orde te brengen.

En gelukkig zijn er nu al winnaars.

Een heldere reactie van Martijn Arets. Wie heeft er zitten slapen?

Ik ben het eens met Martijn Arets dat de ondernemers en KHN hebben zitten slapen.
Lees vooral ook zijn hele artikel.

Wat timing betreft lijkt dit dus HET moment te zijn om een concurrent van Iens.nl te starten, Eventueel door of samen met KHN. Ik ben benieuwd wie de bal oppakt….

Finale gedachten voor nu over de reserveringsrevolutie

Als je nu een review- én reserveringssysteem wil starten dan moet je wel hele diepe zakken hebben om te investeren. Iens heeft de enige echte concurrent Couverts overgenomen en bij hun groep hoort ook nog eens de NL Tripadvisor website voor restaurants. Hun SERP positie is sterk en de SEA strategie in Google is agressief. Ik zie nog geen enkele partij die staat te springen om dit concurrentieveld in te gaan. Je staat echt met 0-3 achter..

En het wantrouwen in dit soort systemen is nu zo groot bij ondernemers dat ook dat een belangrijke rol speelt. Dat wantrouwen wakkert KHN nu nog verder aan waarmee ze de ondernemers een hele slechte dienst bewijzen.

Stel dat er een partij komt die een groot horecaondernemershart heeft en dit opzet met lagere kosten én belooft nooit iets te veranderen en de kosten altijd laag te houden. Wie gelooft die partij nu nog? Dit geldt ook voor bijv. Eet.nu. Wat ze ook beloven, de schade op vertrouwen lijkt echt levensgroot te zijn na deze escalatie.

Gaat het collectief lukken om de ‘macht’ van Iens te breken? Ik betwijfel het sterk. Is het realistisch om te denken dat er een collectief te smeden is met de 22.000 restaurants die op Iens staan, waarvan er 3750 reserveerbaar zijn?

Moet de consument worden ingeschakeld om te helpen? Wat is het belang voor de consument dan? Ik kan het nog niet bedenken. Ja iedereen gunt het de ondernemer van het restaurant waar hij altijd heengaat. Maar gunnen is iets anders dan actief de barricades op of het eigen reserveringsgedrag veranderen.

Als de gast het jou als restaurantondernemer gunt, wat ik bij veel restaurants direct geloof, kun je als ondernemer beter met 2 punten aan de slag gaan om resultaat te halen.

1. Hard gaan werken aan het verbeteren van de klantrelatie en klantcommunicatie voor en na de reservering. Meer klantcontacten creëren dan alleen in het restaurant dus.
2. Zorgen dat je kennis krijgt of (collectief) inkoopt zodat je een volwaardig inhoudelijk gesprekspartner wordt van Iens.

Met die 2 punten maak je de eerste stap richting een betere balans in reserveringen via een betaald reserveringssysteem en je eigen systeem zonder fee. Want het gaat niet om de technologie of de kosten per reservering, maar om wie de eigenaar is van de klantrelatie en klantcommunicatie. En voorlopig is dat Iens en in de meeste gevallen niet het restaurant. Of ga je zitten wachten tot anderen, de brancheorganisatie het misschien wel regelen met Iens?

Als je nog meer wil weten over wat ik doe of vragen hebt over social media, online marketing of inzetten van gastvrijheid in de marketingstrategie, neem dan gerust contact op.

Niemand kan volledig voorbereid zijn op rampen en traumatisch incidenten zonder dit persoonlijk ervaren te hebben. Ongeacht welke (formele) rol je er in moet spelen. Ook onze minister-president en de andere leden van het kabinet dus niet. Ik heb gemerkt dat ik in de afgelopen dagen een sterk vertrouwen heb gehad in Rutte en Timmermans. Natuurlijk heb ik mijzelf ook afgevraagd welke acties ze gaan nemen. Is er een hardere lijn nodig? Moeten er special forces heen om de slachtoffers op te halen? Haal onze mensen terug!

Onder de grootst denkbare druk van heftige emoties, een volk dat eisen stelt en de wereld die meekijkt ben ik blij dat Rutte met zijn team de beslissingen heeft moeten nemen, en niet ik. Rutte en Timmermans hadden een plan, een duidelijke rolverdeling en er is onder deze omstandigheden op topniveau gepresteerd en ook een resultaat gehaald. Daarbij neem ik vooral mee dat beslissingen in het heetst van de strijd, in het moment en bijna realtime moeten worden genomen. Er is geen tijd om in de schaduw af te koelen. Daar is de regering voor, zodat we zelf in de comfortabele koelte van de schaduw kunnen blijven. Dat verdienen we ook. Generaties hebben daar hard voor gewerkt en gestreden. Toekomstige generaties zullen dat ook blijven doen.

Waarom is er dan toch zo op de man in plaats van de bal gespeeld?

Natuurlijk had iedereen de stoffelijke overschotten eerder terug willen hebben en had de rampplek niet onteerd mogen worden. Maar de realiteit is dat het een oorlogsgebied is. Had Rutte dan op een tank naar binnen moeten rijden?

Natuurlijk had de OVSE ter plekke krachtiger willen handelen. Maar als iemand van de OVSE, met een kogelvrij vest aan, met zijn handen in de zakken staat, is het toch niet zo dat hij denkt aan declaraties inleveren.

Ik heb bewust de naam van het Twitteraccount weggelaten.

Natuurlijk gebeurt de berging van slachtoffers in een oorlogsgebied op een andere manier. Maar dat wil nog niet zeggen dat het niet goed gebeurt. De leider van het Nederlands forensisch team hoor ik op de televisie verklaren dat de lichamen op een juiste wijze zijn geborgen.

Op maandagavond spreekt minister Timmermans de wereld toe tijdens de vergadering van de Veiligheidsraad.



Timmermans vanuit NY: “Ik kook van emotie. Maar rationeel handelen moet nu mijn bijdrage zijn.” #MH17

— Koen Venekamp (@koenvenekamp) July 22, 2014

Nogmaals speech Timmermans VN veiligheidsraad luisteren. Zo klinkt politiek leiderschap! https://t.co/TigI26aUvW verplicht luisteren 2e K.

— Kim van Velzen (@kimvanvelzen) July 21, 2014

Goed spreken in het openbaar is een heel stuk moeilijker dan velen denken. Tel daarbij op de (persoonlijke) emotie, de vermoeidheid, de druk van de nabestaanden, de ogen van de wereld en alle andere belangen. De speech van Timmermans is er eentje van de buitencategorie die het aller aller allergrootste respect verdient. Waarmee ook de mensen van de regering onder leiding van Rutte het allergrootste respect verdienen.

Binnen twaalf uur zie ik het onderstaande bericht en lees ook een aantal reacties die gaan over de ijdelheid van Timmermans. Vreemde manier van Upcoming om een ode aan Timmermans te geven.


Gefeliciteerd @upcoming. Jullie dieptepunt is bereikt: ’12 Foto’s van een vrolijke Frans Timmermans’. http://t.co/M7WZgCPFCF

— Martijn Konings (@MartijnKonings) July 22, 2014

In de schaduw is het comfortabel. Ik zal nooit kunnen begrijpen waar dit soort reacties vandaan komen. Leuk doen, jaloezie, algehele ontevredenheid..

Er zal later nog genoeg naar boven komen wat beter had gekund. Misschien wel gemoeten. Maar wie kan dit vooraf tot in het laatste detail voorbereiden en ook de perfecte uitkomst regisseren?

Dit stuk gaat niet over de mogelijke verbeterpunten. Niet over het bijna failliet van de Europese diplomatie. Niet of het economisch beleid van de regering goed is en niet over alle andere missers die de regering maakt. Dit gaat over het kunnen en willen inleven in mensen die bij een ramp het publieke doel dienen of in de hulpverlening werken. Schouder aan schouder, zij aan zij, vierentwintig uur per dag aan de slag zijn om het land, de slachtoffers en nabestaanden te helpen. En dat allemaal doen vanuit een oprechte overtuiging en in een door digitale media gedomineerde wereld. Zodat wij in het comfort van de schaduw, onze mening over hun handelen kunnen geven.

Noot: vanuit mijn directe omgeving weet ik wat het met een mens doet om met slachtoffers of nabestaanden van rampen en ernstige incidenten te spreken. Dat gun je niemand. Toch zijn er vele mensen die dat doen en waar slachtoffers en nabestaanden troost uit putten. Hulde voor al die mensen! Ook vanuit mijn eigen ervaring weet ik hoe het is om met ernstige, tot de dood leidende, incidenten te maken te hebben. Na die momenten kijk je terug en ben je verbaasd over jezelf. Het eigen gedrag is niet voorspelbaar geweest.

Voor mij gaat dit verhaal ook op als we praten over onze militairen, die door de politiek worden uitgezonden naar een oorlogsgebied om daar hun werk te doen.

Het laatste woord is voor lange tijd aan minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans.

Snelkookpan

Een dag waarbij ik in 8 uur tijd op verschillende gebieden training heb gekregen en het eindresultaat was een videopitch. Die video is heel goed te gebruiken om zichtbaar te maken waar ik voor sta en wat ik doe als ondernemer. Zo krijgen opdrachtgevers toch een beter beeld van mijn expertise dan alleen met een pdf-je.

De dag zelf gaf mij het gevoel van een snelkookpan. Onder druk heb ik ervaren dat je een scherpe focus hebt op het leerproces en wil je op hoog niveau te presteren. Dat gecombineerd met de trainers die persoonlijke aandacht geven met tips die specifiek op mij gericht zijn. Persoonlijke aandacht helpt het leerproces enorm.

Het team van trainers

Allemaal mensen waar ik erg prettig mee heb kunnen werken.

Joni Bais, de sprekerstrainer. Die ken ik al van mijn opleiding spreken met impact. Een goede coach die je geen trucjes leert, maar kijkt hoe ze mijn impact op het publiek kan verbeteren met behoud van eigen identiteit.

Oliver de Leeuw, een man van social business en social media. Ondanks dat ik elke dag met social bezig ben, is het nuttig om de kennis van een ander te horen. Het zorgt weer voor een scherpere focus en geeft stof tot goede discussie.

Cynthia Schrijver, de styliste. Voor een goede performance denk ik na over alles. Over styling heb ik nooit bewust nagedacht en het is verfrissend en nuttig om hier advies van een professional van te krijgen. Het resultaat was dat ik ook mijn kledingkast heb kunnen aanvullen. Personal shopping is voor mij een uitkomst.

Elles Nijkamp, de visagiste. Nee ik gebruik geen make up tegenwoordig maar een paar adviezen hebben een aantal vragen die ik toch al had wel beantwoord.

Last but not least, Godfried Hartkamp. De cameraman die verhalen in beeld brengt. Traint op hoe de performance voor de camera is en je helpt om jezelf te zijn terwijl je spreekt voor zijn camera.

Naast de goede trainers is ook het contact met de andere deelnemers en ondernemers voor mij waardevol geweest. Je zit in hetzelfde schuitje en daardoor help je elkaar heel makkelijk. Samen nadenken en elkaar feedback geven zodat jouw kennis ook van waarde is voor de andere deelnemers. Het geeft een gevoel van saamhorigheid en vooral neemt het een stuk drempel weg van de “angst om te spreken”. Ja ik voel elke keer spanning voor een publiek optreden, maar gelukkig al een tijdje geen angst meer.

Bij een performance wil je dat alles klopt. Als  hospitality man weet ik dat een locatie die volledig voldoet, vaak niet opvalt. Pas als het minder goed tot slecht is, wordt er over de locatie gesproken. Voor een dag als Improve your performance day is een locatie geen bijzaak maar draagt het bij aan het gehele succes. We zaten op de Singel 80 in Amsterdam. Een hele fijne vergaderplek met een huiskamergevoel, designinrichting en boven alles is het geen standaard grijsachtige vierkante zaal waar er te veel van zijn in de wereld.

Wil jij ook een betere performance neerzetten?

Je kunt meedoen aan de Improve your performance day op 17 en 24 oktober 2013. Ik mag mensen uit mijn netwerk ook nog eens een vroegboekkorting aanbieden van 100 euro. Wil je de vroegboekcode hebben, mail mij dan op kim@kimvanvelzen.nl en boek voor 10 oktober jouw Improve your performance day.

Hier staat de video met een impressie van de dag.

En dit is mijn video geworden. Ik ben er trots op!

Iedereen bedankt voor de adviezen en hulp!

Foto credits: Sportprimeur.nl

Ik hou van topsport. Niet zozeer als hele fanatieke sporter maar van de mentaliteit van topsporters. Met de Olympische Spelen is het voor mij dus genieten. De glorie van goud en de teleurstelling bij minder. Het mooiste moment tot nu was van Ranomi Kromowijojo. Na een fantastische inhaalrace tijdens de 4 x 100 meter vrije slag werd Nederland tweede. Een prachtige prestatie maar niet voor Ranomi; ze kwam voor goud en niks anders. Dit werd duidelijk zichtbaar in het interview. Een rustig maar gedecideerd antwoord op de vragen maar een lichaamshouding vol met frustratie, boosheid en teleurstelling omdat haar doel niet was bereikt. Topsportmentaliteit en ook nog eens een super professionele houding.

Vergelijking en identificatie

Zo wordt een topsporter voor mij een held. Met helden identificeert een mens zich graag. Het inspireert en geeft soms net de extra energie om te werken aan de eigen doelen. Als inhaker is topsport ook een geliefd onderwerp voor merken. Verbind je met topsport(ers) en het publiek identificeert zich met jou en gaat van je houden? In alle gevallen geldt dat de consument zich dan wel moet herkennen in jouw acties, manier van werken en kwaliteit van het product. Een slecht product zal nooit een topsportgevoel oproepen toch.

Een andere vergelijking die ik nu weer een aantal keer heb gezien ‘[branchenaam/beroep] is topsport’. Zo generiek vergelijken is per definitie onmogelijk. Het is appels met peren vergelijken en kan dus helemaal niet. Wat wel kan is succesfactoren van topsport(ers) analyseren en die vergelijken met hoe je zelf bent, werkt en handelt. Vaak wordt dit juist niet gedaan en heeft de vergelijking de strekking van ‘wij gaan voor goud’ of ‘wij willen alles eruit halen’. Dat zijn leuke one-liners, die het goed doen in de publiciteit, maar zeggen uiteindelijk niets. Interessanter vind ik ‘wat is er nodig, wat doe je er aan en wat laat je zien om voor goud te gaan?’.

• Heb je een concreet en ambitieus doel.
• Is je talent ook echt een talent.
• Wat doe je er dagelijks voor en ook, wat offer je op.
• Wie en wat heb je nodig en hoe zorg je daarvoor.
• Kun je en wil je meedogenloos, egoïstisch zijn om belemmeringen te ‘elimineren’.
• Welke mensen heb je die je onvoorwaardelijke steunen, kritisch op je zijn en je helpen.

Focus, realisme, zelfdiscipline, kiezen en verliezen. En vooral daar mee om kunnen gaan zijn voor mij factoren om te kunnen excelleren en dat ene doel te bereiken. In het geval van een team is dan ook nog de vraag ‘hoe draagt het individuele talent bij aan het grote doel’. Al deze zaken zul je dan ook dagelijks en volledig moeten leven, laten zien, communiceren en in het geval van organisaties in de cultuur verankeren. Het behalen van het doel is dan nog geen zekerheid. Evalueren en dan het resultaat accepteren als je er echt alles aan hebt gedaan lijkt mij gezond. Dat wil voor mij niet zeggen dat je dan blij of tevreden hoeft te zijn.

Ik ben geen topsporter en kan dus geen vergelijking maken. Ik herken wel elementen in hoe ik ben, denk en doe. Meestal lang niet zo intens en vaak ook situationeel. Gelukkig maar want een topsporter heeft een korte periode om zijn of haar doel te bereiken en daardoor is de hoge intensiteit op te brengen. Ik wil het graag nog een jaar of dertig kunnen opbrengen.

Stop dus alsjeblieft met roepen ‘mijn branche/beroep is topsport’. Het is het niet, wordt het niet en hoeft het ook niet te zijn. Inspiratie halen uit topsport(ers) is toch al mooi genoeg? Wil je wel goud behalen in je vak, kijk dan eens kritisch naar jezelf of naar je organisatie, bepaal de zaken die echt nodig zijn en creëer de omstandigheden om dat goud te behalen. Ik ga deze zomer lekker verder genieten van topsport, zeker als Ranomi straks ‘gewoon’ goud haalt op de 100 meter vrije slag.

Dit zijn mijn, volkomen subjectieve factoren van topsportmentaliteit. Ik ben benieuwd of jullie andere of aanvullende factoren hebben.

Ok, ik ben eruit: ik wil een blog. Niet om er geld mee te verdienen maar gewoon om mijn  verhaal te vertellen en te delen. Een plan heb ik in mijn hoofd gemaakt en de domeinnaam ligt al langere tijd vast. Eerst dan maar een platform om te bloggen uitzoeken. Na het lezen van het ebook ‘Gij zult bloggen’ van meesterblogger Ernst-Jan Pfauth ben ik overtuigd dat het WordPress moet worden. Overigens is dit e-book meesterlijk geschreven; je wordt meegenomen in de persoonlijke reis van Ernst-Jan over bloggen, doorspekt met humor en vele vele tips.

Dag 1 van mijn WordPress reis

Nadat ik de handleiding heb gelezen en online wat tutorials heb gevonden ga ik aan de slag met de installatie. Ik heb een webhosting pakket gekozen, dat staat in 10 minuten online en een thema kiezen dat komt wel. Vijf minuten lees ik overal, alle gegevens bij de hand van de database, FTP server en FileZilla gedownload. Ik heb nu al geen idee meer waar het over gaat maar ach, 5 minuten en simpeler kan het niet (lees ik overal). Ik denk dit overigens niet omdat ik een man ben en denk dat ik technisch ben, ik heb voldoende zelfkennis om te weten dat ik dat niet ben. Grappen welkom!

Om de database aan te maken heb ik de helpdesk nodig van het webhosting bedrijf. Dat gaat snel en makkelijk online. Dan moet ik bepalen hoeveel MB de database groot moet zijn. Ik doe maar wat en kies voor 1000 MB. Nu weer naar de FTP server en onderussen heb ik nog steeds geen idee wat ik aan het doen ben. Als er iemand is die hier om moet lachen, ik houd mij aanbevolen voor tips! Dan naar WordPress, zip bestand downloaden en uitpakken. Dan via de FTP server dit pakket op mijn server uploaden. Ook dat lukt probleemloos. Ik moet een .php bestand aanpassen…lees ik nu. Oh voordat je alles upload! Deleten, .php bestand aanpassen, opnieuw uploaden en voila. Ondertussen ben ik twee uur verder, maar dat terzijde.

Dan naar de installatie van WordPress. Ik kan kiezen voor auto-install van de database gegevens. Natuurlijk doe ik dat…<error> <error> <error>. Ik ben eerst maar gaan eten…

Na het eten weer verder. Uiteindelijk lukt het allemaal met hulp van Twitter. Dank aan @MariondeGroot! Ik ga lekker aan de slag met het design. Eerst maar eens mijn biografie en daar een foto uploaden; <error> <error> <error>. Wederom de hulplijn en die verandert van alles op de FTP server. Nog steeds geen idee waar ik mee bezig ben. Eerst slapen.

Dag 2 van mijn WordPress reis

Vol goede moed ga ik verder met design, widgets, plugins en wat al niet meer. Ik weet inmiddels een beetje waar ik mee bezig ben zolang ik geen foutmelding krijg. Tussendoor via Twitter nog maar eens gevraagd wat het beste WordPress boek is om te lezen en gelukkig krijg ik bemoedigende reacties; ‘iedereen kan dat, gewoon even het forum lezen’, ‘alles wijst zichzelf, waarom heb je een boek nodig’. Ik moet toegeven daarna, het loopt lekker. De ene na de andere plugin krijg ik op de site. Ik word overmoedig en denk ‘dan ook maar een plugin die de snelheid van laden vergroot’…<error> <error> <error>. Weer de Twitter hulplijn ingeschakeld en ik ben van ‘ik begin het te snappen’ weer terug naar ‘ik heb geen idee waar ik mee bezig ben’.

Conclusie?

WordPress is een gebruikersvriendelijk CMS, het is gratis en er is een grote community die je kan helpen met iedere vraag. Echter, 5 minuten zal vast wel WordPress! Alleen willen jullie erbij vermelden dat je dan in ieder geval verstand moet hebben van FTP, database en nog wat meer technische nerd zaken. Dan klopt de propositie!

TIP: wil jij ook een eigen WordPress blog? Ben je net als ik ook niet zo technisch onderlegd dan vind je hier nuttige tips.

Ik ga nu vol goede moed door. Elk begin is moeilijk en pas buiten je comfort zone ontwikkel je.

Ik reis door de wondere wereld van ‘great food, hospitality en travel’ en neem je graag mee in deze mooie, smakelijke en inspirerende wereld! Soms zal het zakelijk en nuttig zijn, soms grappig, vaak smakelijk maar ook persoonlijk over de dagelijkse dingen in het leven die mij raken.

Het design van mijn blog is nog niet optimaal, daar werk ik nog hard aan. Ik ben niet zo’n techneut dus als je tips hebt of wilt helpen ben je van harte welkom.

Tot binnenkort!