Deze iPad only app houdt het midden tussen een slideshow met foto’s en een ‘echte’ video. Ik heb de app gebruikt en dit zijn mijn ervaringen:

Plus van Voice

• Eenvoudig in gebruik
• Je kunt eigen foto’s gebruiken, maar er is ook bibliotheek van Adobe met iconen en foto’s beschikbaar
• Elke slide is instelbaar: de tekst, de tijdsduur en de vormgeving
• Muziek kan worden toegevoegd via de eigen iTunes bibliotheek
• Bij elke slide kun je zelf tekst inspreken; leuke functie!

Min van Voice

• De kleur en font van het lettertype is (nog) niet aanpasbaar
• Je kunt geen video-opnames invoegen
• De video is wel te embedden (via de link op desktop) maar niet te downloaden om verder te bewerken
• Het is geen volledige vervanging voor een professionele video

Als je de video hebt gemaakt is het een kwestie van uploaden en delen.

Paar weetjes nog

• Instellingen: keuze tussen openbaar – via het Voice netwerk zichtbaar- en privé (enkel mensen met de link kunnen de video bekijken).
• Delen kan ook via Twitter en Facebook en er kan een link gegeneerd worden die je kunt e-mailen.
• Edit credits: hier worden automatisch de credits voor de gebruikte iconen en foto’s uit de bibliotheek genoemd maar kun je ook zelf nog credit geven aan bijvoorbeeld mensen die hebben meegewerkt. Credits geven voor gebruikt materiaal is een must. Credits geven aan mensen die hebben meegewerkt is vriendelijk zijn.
• De embed code voor de video is te vinden via de gegenereerde link – op dekstop.
• Let op bij embedden voor multi device: op mobiel zie je niet het volledige beginbeeld. Klik op ‘play’ en de video opent wel fullscreen. Voor responsive websites geldt dat je goed de afmetingen van het iframe moet testen om op desktop, mobiel, iPad en iPad mini de video volledig te zien. Kost extra tijd maar content voor elk apparaat goed weergeven is relevanter dan ooit.

Hier is het resultaat. Een Voice video van mijn bezoek aan Maastricht.

Heb je tips, ideeën voor toepassingen om Voice te gebruiken of ken je de app nog beter dan ik, laat het dan weten.

]]> https://kimvanvelzen.nl/2014/08/10/handige-video-app-voor-ipad-voice-van-adobe/feed/ 1 https://kimvanvelzen.nl/2014/05/04/mijn-wereld-food-hospitality-foodfour/ https://kimvanvelzen.nl/2014/05/04/mijn-wereld-food-hospitality-foodfour/#comments Sun, 04 May 2014 12:24:00 +0000 http://kimvanvelzen.nl/?p=4186 Privé en zakelijk komen samen in mijn grote liefde voor eten, drinken en reizen. Wekelijks kom ik op veel verschillende plekken; van hotel tot restaurant en van delicatessenwinkel tot foodretail bedrijven. De bijzondere dingen die ik daarin tegenkom fotografeer en deel ik graag. Zo bundel ik inspiratie, voor mezelf en voor anderen.

#FoodFour op Instagram

Vanaf nu ga ik wekelijks een Food Four delen op Instagram van wat ik tegenkom. Het is niet alleen eten wat ik ga delen, maar ook mooie gastvrije ervaringen of speciale concepten en producten. Waarom ik dit doe? Gewoon omdat ik het zo leuk vind om de mooie wereld van food en hospitality zichtbaar te maken voor iedereen.

De Food Four start met vier momenten van week 18.

Balletje Bart Blikman | Caprese bij Nhow | Thee kunst | Kaas Cavatappi

Bonus #FoodFour

Speciaal bij de start een bonus Food Four uit Antwerpen.

Kelder Steakhouse | Vol | Flamande | Toffe Falafel

Heb jij ook een mooie eetervaring, word je verrast met gastvrijheid, of kom je een interessant concept of product tegen? Ik ben nieuwsgierig, dus deel jouw Food Four op Instagram met de hashtag #FoodFour. Dat hoeft natuurlijk niet elke week, maar zou wel leuk zijn. Ik ben met mijn Food Four te vinden op Instagram en natuurlijk ook op Twitter voor conversatie.

Thailand Trip 2014

We reizen van Bangkok via de River Kwai naar de eilanden Koh Mak en Koh Chang in de Golf van Thailand. Wil je de route en de hotels zien, kijk dan op mijn Thailand board op Pinterest.

Ik deel altijd fanatiek wat ik beleef in de wereld van food en hospitality op veel verschillende platformen. Twitter en Instagram zijn mijn favorieten, maar in alle hectiek kun je daar vaak niet alles volgen van een persoon. Om de trip te volgen kun je natuurlijk op Twitter of Instagram de hashtag #ThailandTrip14 bekijken, maar ik heb (dankzij Twittermania) een handige tool gevonden: Hshtags. Deze tool verzamelt van verschillende platformen de berichten die ik plaats met de hashtag #ThailandTrip14 en update automatisch. Zo hoef je niks te missen en kun je alles zien wat ik deel. Als bonus is het ook nog eens een mooi social reisverslag om van na te genieten als ik terug ben.

Khob khun krap!

Foto: Flickr

Leven om te eten, niet eten om te leven

Het is mijn vertrekpunt in alles wat ik doe en ik maakte er mijn vak van. Bijna twintig jaar werkte ik als senior manager bij grote organisaties in food & hospitality. Tegenwoordig adviseer ik met mijn eigen bedrijf over social business, contentstrategie en hoe social media kan bijdragen aan de bedrijfsdoelstellingen. Ook spreek ik over trends en ontwikkelingen in foodservice & horeca en doe dat vooral vanuit persoonlijke ervaring. En de meeste concepten en trends waar ik over spreek, heb ik zelf gezien en ervaren tijdens een van mijn vele culinaire reizen over de wereld.

Ook in 2013 heb ik weer veel smakelijke gerechten mogen proeven. Een kleine selectie daarvan heb ik gebundeld tot My food journey 2013.

En als je er niet genoeg trek van hebt gekregen, hier nog My food journey 2012.

Amerikaanse wetenschappers deden vier experimenten met onder andere chocolade; de uitkomsten vind ik bijzonder interessant.. Uit experiment één blijkt dat mensen die betrokken worden bij een bepaald, geritualiseerd gedrag, de chocolade als meer smaakvol en waardevol ervaren dan de anderen. Experiment twee laat zien dat willekeurig een aardig gebaar maken lang niet zoveel de consumptie verhoogt als een ritueel gebaar. Verder vergroot het inlassen van een periode tussen het ritueel en het consumptiemoment, het plezier in wat komen gaat. Ook verhoogt het meedoen aan een ritueel ten opzichte van het zien van een ritueel, de consumptie. Tot slot vergroten rituelen het plezier in eten dankzij het gevoel van betrokkenheid.

Het genoemde voorbeeldritueel bij het dessert vindt dus eigenlijk plaats op het verkeerde moment. De gast heeft dan namelijk al een keuze gemaakt die niet meer beïnvloed kan worden door een ritueel. Hoe zou het dan wel moeten? We zingen bij binnenkomst van de jarige gast, om deze aan het eind van het diner te verrassen met een speciale verjaardagsdessertkaart waar extra luxe en feestelijke gerechtjes op staan. Of toch niet?

Rituelen zijn belangrijk. Ze geven de kleuren weer van de mensen binnen een bedrijf en vormen een wezenlijk onderdeel van de bedrijfscultuur. Los van omzetverhoging hebben rituelen dus nog meer doelen; het interne doel wordt echter nog vaak onderschat. In de tijd dat ik horecabedrijven leidde, was mijn ritueel altijd om bij binnenkomst en vertrek een rondje door het hele bedrijf te lopen en iedereen te groeten. Het uitgangspunt was simpel: ik verwachtte onvoorwaardelijke aandacht voor de gasten van alle medewerkers en dus gaf ik het voorbeeld door dit ook aan hen te geven. Zeg wat je doet en doe wat je zegt, ook intern.

Bij mijn vele bezoeken aan restaurants en tijdens mijn reizen ervoer ik ook vele rituelen in de horeca. Twee daarvan zijn nog steeds een mentaal cadeautje. Eén: een hele grote brasserie in Parijs. Vierhonderd dinerende gasten en, zoals het daar een beetje hoort, chagrijnige, Franse garçons. Ineens gaat al het licht uit. Als een slingerende slang zie ik de garçons al zingend door de brasserie lopen met voorop de maître die een verjaardagstaart met kaarsjes draagt.

Twee: voor het diner zit ik op een tropisch warm terras bij een droomhotel op Borneo. Ineens hoor ik mensen zingen. Geen happy birthday, maar een liedje met een melancholiek ritme. Het blijkt dat alle medewerkers staan te zingen voor gasten die de dag erna zullen vertrekken. De volgende dag zie ik hetzelfde ritueel in de lobby, maar dan uitgevoerd door de receptiemedewerkers. Bekijk het filmpje hiervan eventueel op Bit.ly/zangritueel-hospitality (let op hoofd-en kleine letters red.).

Beleving bieden aan gasten is het belangrijkste doel van elk gastvrijheidsbedrijf. En de beleving en het consumptiegedrag van de gast worden dus positief beïnvloed door het inzetten van rituelen. Maar rituelen kunnen dus ook de interne organisatie beter maken. Minstens zo belangrijk, toch? Hoe maakt ú van de huidige beleving een mentaal cadeautje dat de gast of medewerker daarna nog talloze keren kan uitpakken?

Deze column is eerder verschenen in Horeca Entree.

Zo’n bedrijfsverhaal heeft echter geen impact. Maar wat is dan wel een echt verhaal? Ik geef een voorbeeld. Op een zaterdagochtend ga ik even naar een bakker waar je ook koffie kunt drinken en lunchen. Voor de deur staat een krantenrek. Slim, want het weekend is het krant-leesmoment bij uitstek. Bovendien denk ik hierdoor direct aan ontspanning, koffie en doen wat je zelf wilt. Ik kom binnen, hoor een vriendelijk goedemorgen en zie een keur aan brood en gebak. De bakker staat te kneden. Het is nog rustig. Ik bestel een cappuccino, croissant en pain au chocolat. Vervolgens neem ik plaats aan een hoge tafel. Naast mij zit een ouder echtpaar. De bakker staat nog steeds te kneden en rollen. Leuk, denk ik: zichtbaar maken wat je doet.

Dan gebeurt het. De oudere dame loopt naar de bakker en vraagt: “Hoe doet u dat toch? Mijn brood blijft altijd vochtig.” De bakker glimlacht en zegt:  “Hoe lang kneedt u het brood? Vaak gebeurt dat niet lang genoeg.” Het gesprek gaat door. Uiteindelijk zegt de bakker: “Nou, tot de volgende keer. Misschien kan ik u dan weer ergens mee helpen.” De dame: “Nee hoor, dit is de allerlaatste keer dat we hier zijn. We wonen al 56 jaar in Canada, maken een cruise en wilden zo graag Rotterdam nog een keer zien.”

Iets later dringt het tot me door: ik maakte het echte bedrijfsverhaal mee. Vakmanschap, persoonlijk contact en mensen die doen wat ze het liefste willen: helpen en kennis overdragen. Toch wordt dat niet zichtbaar in de communicatie van de bakkerij. Hoe dat komt? De alledaagse dingen van de werkvloer worden vaak niet meer gezien. Het denken vanuit rendement en hoe dit efficiënt in het bedrijfsproces geïntegreerd krijgen, overheersen.

Voor goede storytelling is vaak al veel aanwezig. U hoeft dat alleen nog maar zichtbaar te maken. Laat uw medewerkers eens interviewen door een vaste gast, en andersom. Stel vragen aan uw gasten alsof u een nieuwe horecaondernemer bent en praat met uw meest kritische gast. Vraag vooral goed door. Dan pas hoort u echte verhalen en die zijn het fundament van uw bedrijfsverhaal. En als bonus leert u gelijk meer over uw blinde vlekken.

Deze column is eerder verschenen in Horeca Entree.

Het is een regenachtige lentedag en ik ben mijn Facebook-timeline aan het lezen. Ineens is het zomer! Ik zie namelijk een video voorbijkomen van hoe je een steak tartaar maakt. Zonder twijfel mijn favoriete zomergerecht. Zoals het hoort worden alle ingrediënten op tafel gezet: het versgehakte vlees, een eidooier, kappertjes, mosterd en worcestersaus. Ik hoor het tikken van de vorken tegen de roestvrijstalen bowl terwijl er wordt verteld waar het vlees vandaan komt.

Ineens merk ik met een kleine schok dat de video is afgelopen en dat ik mij alleen de titel nog herinner. Ik was blijkbaar in mijn eigen belevingswereld van een steak tartaar terechtgekomen. Hoe dat kwam? Er werd geen verhaal verteld. Nergens werd betekenis gegeven aan de rol van de steak tartaar voor het bedrijf. Draait het om het ambachtelijk bereiden, of de sfeer en gastvrijheid die het bedrijf biedt? In plaats van betekenis te geven aan de steak tartaar, is het een video waarin je in een leeg restaurant heel technisch een dame een gerecht ziet klaarmaken. Een voice-over spreekt professioneel in wat er gebeurt. Focus op het product. Betekenisloos. Kijk eens hoe goed wij – de video start en eindigt met een schermgroot bedrijfslogo – een steak tartaar kunnen bereiden.

Juist de horeca kan, nee moet, impact maken bij mensen. En met die impact kom je binnen in het hart van de gast in plaats van het hoofd. Het verschil? Met het hart kies je op gevoel, met het hoofd op prijs. Zolang u dus blijft roepen, of het nu on- of offline is, dat u een goede biefstuk kunt bakken, de hipste inrichting heeft of de beste prijs-kwaliteitverhouding biedt, is uw toekomst dat u altijd met prijsconcurrentie de gast zult moeten verleiden. Er is echter altijd iemand nog goedkoper. De afloop hiervan mag duidelijk zijn.

Elk bedrijf heeft een verhaal. Maar een góed verhaal begint met een betekenis en doel geven aan wie je bent en waarom je doet wat je doet. Je kunt bijvoorbeeld een grote liefde hebben voor de klassiek Franse brasseriekeuken. Dat kan je zichtbaar maken door te vertellen wanneer jij voor de eerste keer steak tartaar at, wat er toen gebeurde of wat je dacht. Zo neem je de gast mee in jouw betekenis, maak je zichtbaar waarom je iets doet en roep je ook een emotie of persoonlijke herinnering op bij de gast. Aan dat soort verhalen wil hij zich verbinden, die maken impact. Kijk naar mijn herinnering bij de steak tartaar.

Mensen verbinden zich aan een betekenis, het waarom van een horecabedrijf, en nooit aan de producten. Stop met emotieloos productdenken, ga mij raken!

Deze column is eerder verschenen in Horeca Entree.