Deze iPad only app houdt het midden tussen een slideshow met foto’s en een ‘echte’ video. Ik heb de app gebruikt en dit zijn mijn ervaringen:

Plus van Voice

• Eenvoudig in gebruik
• Je kunt eigen foto’s gebruiken, maar er is ook bibliotheek van Adobe met iconen en foto’s beschikbaar
• Elke slide is instelbaar: de tekst, de tijdsduur en de vormgeving
• Muziek kan worden toegevoegd via de eigen iTunes bibliotheek
• Bij elke slide kun je zelf tekst inspreken; leuke functie!

Min van Voice

• De kleur en font van het lettertype is (nog) niet aanpasbaar
• Je kunt geen video-opnames invoegen
• De video is wel te embedden (via de link op desktop) maar niet te downloaden om verder te bewerken
• Het is geen volledige vervanging voor een professionele video

Als je de video hebt gemaakt is het een kwestie van uploaden en delen.

Paar weetjes nog

• Instellingen: keuze tussen openbaar – via het Voice netwerk zichtbaar- en privé (enkel mensen met de link kunnen de video bekijken).
• Delen kan ook via Twitter en Facebook en er kan een link gegeneerd worden die je kunt e-mailen.
• Edit credits: hier worden automatisch de credits voor de gebruikte iconen en foto’s uit de bibliotheek genoemd maar kun je ook zelf nog credit geven aan bijvoorbeeld mensen die hebben meegewerkt. Credits geven voor gebruikt materiaal is een must. Credits geven aan mensen die hebben meegewerkt is vriendelijk zijn.
• De embed code voor de video is te vinden via de gegenereerde link – op dekstop.
• Let op bij embedden voor multi device: op mobiel zie je niet het volledige beginbeeld. Klik op ‘play’ en de video opent wel fullscreen. Voor responsive websites geldt dat je goed de afmetingen van het iframe moet testen om op desktop, mobiel, iPad en iPad mini de video volledig te zien. Kost extra tijd maar content voor elk apparaat goed weergeven is relevanter dan ooit.

Hier is het resultaat. Een Voice video van mijn bezoek aan Maastricht.

Heb je tips, ideeën voor toepassingen om Voice te gebruiken of ken je de app nog beter dan ik, laat het dan weten.

]]> https://kimvanvelzen.nl/2014/08/10/handige-video-app-voor-ipad-voice-van-adobe/feed/ 1 https://kimvanvelzen.nl/2014/08/10/maastricht-eten-slapen-drinken-horeca/ https://kimvanvelzen.nl/2014/08/10/maastricht-eten-slapen-drinken-horeca/#comments Sun, 10 Aug 2014 20:24:02 +0000 http://kimvanvelzen.nl/?p=4613 Op de hoogte blijven van ontwikkelingen in de (online) horeca kan door erover te lezen, kennis uit te wisselen met anderen maar lukt vooral door het zelf te zien en te ervaren. Ik wilde ontdekken wat er gebeurt in de horeca van het diepe zuiden. Via Twitter lees ik er wel iets over, met dank aan Levy Smit, maar het is jaren geleden dat ik voor het laatst in Maastricht was.

Vierentwintig uur Maastricht

• Heeft het gevoel van een weekend weg in het buitenland opgeleverd
• Ontspannen sfeer, veel historie en het zonnige weer werkte ook mee aan het lekker weg in eigen land gevoel
• Meer dan twintig horecabedrijven bekeken, geproefd en ervaren

Het was een korte, leuke en nuttige trip. Ik heb met eigen ogen – en mond – kunnen ervaren wat er gebeurt in de horeca.

Maastricht heeft goede horeca, is gastvrij en de mensen zijn gezellig!

Met de iPad app Voice heb ik een video gemaakt van mijn bezoek.

Video maken en monteren vergt veel oefening en is tijdrovend werk weet ik uit ervaring. Deze handige app houdt het midden tussen een slideshow met foto’s en een ‘echte’ video.

Lees mijn ervaring met de iPad app Voice

Wat is er waanzinnig aan Maastricht?

• Het gevoel voor oude en lokale tradities. Het is vooral te zien in de vele café’s. Het geeft een warm traditioneel gevoel op een eigentijdse manier
• Horeca op bijzondere plekken; in een oude kerk en een voormalig klooster
• Specialisatie is ook hier steeds meer te zien in de horeca. Meer focus op een enkele productsoort of traditionele producten uit een land; echt de diepte in op productniveau en niet de breedte van ‘dertien in een dozijn’ gerechten. Hoe simpel de bedrijven er ook uitzien, ik was onder de indruk van de kwaliteit bij Tuutsje van Teunsje – friet en snacks – en Wijn en Cava – ‘echt eten uit Spanje’

Slapen bij een Haas

Hebben we gedaan bij Haas op het Vrijthof. Een luxe guesthouse zoals ze zichzelf beschrijven. Gelegen op een toplocatie, recht aan het Vrijthof. Wij hadden de superior suite met een gigantische woonkamer, twee slaapkamers, een patio met terras, een gevulde koelkast en een privélift naar de suite. Opvallend leuk: er is een wijnkelder en elke kamer heeft daar een eigen wijnkast. De suite is geen budgetkeus, maar voor elk budget zijn er hier kamers beschikbaar. Wij waren laat met boeken en hadden weinig keus meer.

Het hotelaanbod in Maastricht

Het aanbod is groot en bestaat uit veel meer dan alleen de ketenhotels. Met Hotel Trash had ik via Twitter nog even contact. Niet geweest maar ziet er op het eerste online gezicht leuk uit. In ieder geval reageerden ze via Twitter snel op mijn vragen, wat altijd in het voordeel spreekt. Dat kan niet gezegd worden van Designhotel Maastricht. Tijdens mijn zoektocht naar een hotel, las ik dat ze kamers hebben met een balkon. Echter in het boekingsproces kon ik die niet vinden. Even navragen via Twitter dan maar. Ik lees het Twitterprofiel van Designhotel Maastricht: “Welkom, dit is de webcare van Designhotel Maastricht – Hampshire Eden**** | Hoe kan ik je helpen? Tweet mij voor, tijdens of na je verblijf“. Goede actieve houding om social media als serieus klantkanaal in te zetten. Het hotel moedigt per slot van rekening zelf actief aan om vragen te stellen. Ik wacht helaas nu nog op een antwoord. Dat heeft het hotel in dit geval dus een boeking gekost. Wat kost het nog meer als je niet aanwezig bent via online en social media kanalen? Mijn tip aan het Designhotel is om Twitter als servicekanaal goed in te richten en hun belofte uit de biografie na te komen; andere keuzes zijn de Twitterbiografie aanpassen of het account opheffen. Niks zo erg als verkeerde verwachtingen scheppen. 

Mijn andere tips voor hotels in Maastricht:

• Hotel Beaumont
• Hip Hotel St. Martenslane
• Townhouse Design Hotel
• Derlon Hotel
• Kruisherenhotel

Welke horeca heb ik bezocht

Meer dan twintig horecabedrijven heb ik bezocht. Een trendtour is net werken. Wel heel leuk werk. Een aantal van de bedrijven licht ik er extra positief uit.

• Coffeelovers Dominicanen – in de gelijknamige boekhandel gevestigd in een oude kerk
• Cato by Cato – eetwinkel, to-go gerechten, traiteur en lunch
• De Bisschopsmolen – speltbakkerij
• Kruisherenhotel – slapen in een oud klooster en jezelf onderdompelen in luxe
• Le Salonard – bakker, delicatessen en lunch
• Wijn en Cava – Spanje! Jamón bellota please!
• Tuutsje van Teunsje – echt goede friet
• Harry van hotel Beaumont – eindelijk de zo gewenste steak tartare gevonden in Maastricht

Bonustip: huur een Vespa scooter, of beter nog een Vespa piaggio en scheur door Maastricht. De Vespa Lifestyle Store zit tegenover het Kruisherenhotel. Op die Vespa lukt het ook nog om naar Heerlen te gaan. Heerlen? Ja, daar zit brasserie Mijn Streek van Levy Smit. Een van de vriendelijkste mensen uit de horeca die ik ken op Twitter. Hij is een echte zuidelijke local die inmiddels aan veel mensen uit mijn netwerk Maastricht tips heeft gegeven. Daarnaast heeft Levy mooi horecawerk verzet bij hotel Beaumont en is hij nu de trotse eigenaar van een eigen restaurant.

Social media in de horeca

Natuurlijk heb ik social media zelf actief gebruikt tijdens mijn verblijf, maar ook gekeken naar de inzet hiervan door de horeca.

Wat viel mij op? Het lijkt wel alsof de Maastrichtse horeca een goedkope pakketdeal heeft met SoWiFi. In heel veel gevallen kwam ik dat tegen. Gratis wifi in ruil voor een Facebookpagina like of je e-mailadres. Ik houd daar niet van, het is voorwaardelijk gastvrij zijn, en het voegt ook niks toe als ik naar de Facebookpagina van de bedrijven kijk. Geen actie te zien en er wordt dus geen enkele inspanning gedaan om jou na de ‘like’ ook leuke, relevante en waardevolle informatie te geven. Ik heb alles gedeeld via 3G en 4G. 4G is in veel gevallen ook veel sneller dan de wifi in een horecabedrijf.

Snel met reageren via social media was het eerder genoemde Hotel Trash. Ook Visit Maastricht ging mij volgen op Twitter. Ze hadden online gezien dat ik in Maastricht was. Uiteindelijk reageerden ze ook op mijn vraag “hebben jullie nog tips voor mij”. Helaas was dat uren later toen ik de stad alweer had verlaten. Het account zegt “all you want to know about Maastricht“; dan is vragen krijgen toch te verwachten en is realtime reageren eigenlijk een must. Ik hoop dat de realtime en waardevolle interactie, het online tips geven en een social gids zijn voor toeristen nog gaat komen. Verder valt het mij op dat het inzetten van Foursquare – en tegenwoordig ook Swarm, de check-in app die gekoppeld is aan Foursquare – nog niet is ontdekt door de horeca. Zeker na de laatste update zijn deze locatiegebaseerde apps een goed middel om het digitale ‘word of mouth’ te stimuleren. Waarde – service, reserveringen, interactie gestuurd op terugkerende gasten – halen uit social media gebeurt niet vanzelf. Je zult als horecabedrijf een actieve aanwezigheid op de social media platformen moeten hebben om de waarde er ook uit te halen.

Bedankt voor een mooie 24 uur, Mestreech!

Maastricht is voor het slapen, eten en drinken een bezoek meer dan waard. En ga je niet voor het eten en drinken, dan vast voor een paar nieuwe schoenen. Het is de enige stad die ik ken die bijna net zoveel schoenwinkels als horecabedrijven heeft.

Ik adviseer, spreek en schrijf over trends en online ontwikkelingen in foodservice & hospitality en doe dat vooral vanuit persoonlijke ervaring. De concepten heb ik zelf gezien en ervaren tijdens een van mijn reizen over de wereld. Tijdens deze reizen ga ik op zoek naar trends en innovaties om te vertalen naar kennis en inspiratie voor mijn presentaties en klanten. Zowel die aan online als de offline kant. Privé en zakelijk komen hier samen in mijn grote liefde voor eten, gastvrijheid en reizen. Dat is ook te volgen op Instagram.

Een omgekeerde disclaimer

De reizen die ik maak en de horecabedrijven waar ik over schrijf bezoek ik voor eigen rekening. Ik investeer hier veel tijd en geld in omdat het een belangrijk onderdeel is om klanten goed van dienst te kunnen zijn. Indien de reis op uitnodiging of gesponsord is, zal dit duidelijk vermeld staan in een disclaimer.

Niemand kan volledig voorbereid zijn op rampen en traumatisch incidenten zonder dit persoonlijk ervaren te hebben. Ongeacht welke (formele) rol je er in moet spelen. Ook onze minister-president en de andere leden van het kabinet dus niet. Ik heb gemerkt dat ik in de afgelopen dagen een sterk vertrouwen heb gehad in Rutte en Timmermans. Natuurlijk heb ik mijzelf ook afgevraagd welke acties ze gaan nemen. Is er een hardere lijn nodig? Moeten er special forces heen om de slachtoffers op te halen? Haal onze mensen terug!

Onder de grootst denkbare druk van heftige emoties, een volk dat eisen stelt en de wereld die meekijkt ben ik blij dat Rutte met zijn team de beslissingen heeft moeten nemen, en niet ik. Rutte en Timmermans hadden een plan, een duidelijke rolverdeling en er is onder deze omstandigheden op topniveau gepresteerd en ook een resultaat gehaald. Daarbij neem ik vooral mee dat beslissingen in het heetst van de strijd, in het moment en bijna realtime moeten worden genomen. Er is geen tijd om in de schaduw af te koelen. Daar is de regering voor, zodat we zelf in de comfortabele koelte van de schaduw kunnen blijven. Dat verdienen we ook. Generaties hebben daar hard voor gewerkt en gestreden. Toekomstige generaties zullen dat ook blijven doen.

Waarom is er dan toch zo op de man in plaats van de bal gespeeld?

Natuurlijk had iedereen de stoffelijke overschotten eerder terug willen hebben en had de rampplek niet onteerd mogen worden. Maar de realiteit is dat het een oorlogsgebied is. Had Rutte dan op een tank naar binnen moeten rijden?

Natuurlijk had de OVSE ter plekke krachtiger willen handelen. Maar als iemand van de OVSE, met een kogelvrij vest aan, met zijn handen in de zakken staat, is het toch niet zo dat hij denkt aan declaraties inleveren.

Ik heb bewust de naam van het Twitteraccount weggelaten.

Natuurlijk gebeurt de berging van slachtoffers in een oorlogsgebied op een andere manier. Maar dat wil nog niet zeggen dat het niet goed gebeurt. De leider van het Nederlands forensisch team hoor ik op de televisie verklaren dat de lichamen op een juiste wijze zijn geborgen.

Op maandagavond spreekt minister Timmermans de wereld toe tijdens de vergadering van de Veiligheidsraad.



Timmermans vanuit NY: “Ik kook van emotie. Maar rationeel handelen moet nu mijn bijdrage zijn.” #MH17

— Koen Venekamp (@koenvenekamp) July 22, 2014

Nogmaals speech Timmermans VN veiligheidsraad luisteren. Zo klinkt politiek leiderschap! https://t.co/TigI26aUvW verplicht luisteren 2e K.

— Kim van Velzen (@kimvanvelzen) July 21, 2014

Goed spreken in het openbaar is een heel stuk moeilijker dan velen denken. Tel daarbij op de (persoonlijke) emotie, de vermoeidheid, de druk van de nabestaanden, de ogen van de wereld en alle andere belangen. De speech van Timmermans is er eentje van de buitencategorie die het aller aller allergrootste respect verdient. Waarmee ook de mensen van de regering onder leiding van Rutte het allergrootste respect verdienen.

Binnen twaalf uur zie ik het onderstaande bericht en lees ook een aantal reacties die gaan over de ijdelheid van Timmermans. Vreemde manier van Upcoming om een ode aan Timmermans te geven.


Gefeliciteerd @upcoming. Jullie dieptepunt is bereikt: ’12 Foto’s van een vrolijke Frans Timmermans’. http://t.co/M7WZgCPFCF

— Martijn Konings (@MartijnKonings) July 22, 2014

In de schaduw is het comfortabel. Ik zal nooit kunnen begrijpen waar dit soort reacties vandaan komen. Leuk doen, jaloezie, algehele ontevredenheid..

Er zal later nog genoeg naar boven komen wat beter had gekund. Misschien wel gemoeten. Maar wie kan dit vooraf tot in het laatste detail voorbereiden en ook de perfecte uitkomst regisseren?

Dit stuk gaat niet over de mogelijke verbeterpunten. Niet over het bijna failliet van de Europese diplomatie. Niet of het economisch beleid van de regering goed is en niet over alle andere missers die de regering maakt. Dit gaat over het kunnen en willen inleven in mensen die bij een ramp het publieke doel dienen of in de hulpverlening werken. Schouder aan schouder, zij aan zij, vierentwintig uur per dag aan de slag zijn om het land, de slachtoffers en nabestaanden te helpen. En dat allemaal doen vanuit een oprechte overtuiging en in een door digitale media gedomineerde wereld. Zodat wij in het comfort van de schaduw, onze mening over hun handelen kunnen geven.

Noot: vanuit mijn directe omgeving weet ik wat het met een mens doet om met slachtoffers of nabestaanden van rampen en ernstige incidenten te spreken. Dat gun je niemand. Toch zijn er vele mensen die dat doen en waar slachtoffers en nabestaanden troost uit putten. Hulde voor al die mensen! Ook vanuit mijn eigen ervaring weet ik hoe het is om met ernstige, tot de dood leidende, incidenten te maken te hebben. Na die momenten kijk je terug en ben je verbaasd over jezelf. Het eigen gedrag is niet voorspelbaar geweest.

Voor mij gaat dit verhaal ook op als we praten over onze militairen, die door de politiek worden uitgezonden naar een oorlogsgebied om daar hun werk te doen.

Het laatste woord is voor lange tijd aan minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans.

Het werkt heel eenvoudig. Een quote wordt vaak gedeeld. Dus na de quote voeg ik de ‘click to tweet’ functie in. Spreekt de quote aan, kunnen lezers die heel eenvoudig delen.

Maak het delen van content eenvoudig. Hoe makkelijker dit is, hoe meer het wordt gedeeld.

Maak het delen van content eenvoudig. Hoe makkelijker dit is, hoe meer het wordt gedeeld!
Click To Tweet

Visuele content spreekt aan

Ook visuele content gebruiken is effectief. Het wordt sneller verwerkt door onze hersenen, vaak beter gedeeld en valt meer op in de drukke timeline van Twitter en Facebook. Niet voor niets is Instagram een razend populair platform; ook voor merken.

Visuele content wordt 60.000 keer sneller verwerkt door onze hersenen dan tekst.
Click To Tweet

Natuurlijk is het uitgangspunt dat de content waarde heeft voor de lezer. Rommel wordt nooit beter door het gebruik van tools.

Hebben jullie nog tips die snel en makkelijk inzetbaar zijn om content meer op te laten vallen en beter gedeeld te krijgen?

De redenen van gast om feedback te geven

Vaak geef ik tussentijds of aan het einde van een bezoek feedback. Deze keer echter niet, want ik wilde de afspraak niet bederven. Dit is váák de reden dat gasten niet ter plekke hun werkelijke reactie geven. Een andere reden is het willen sparen van de bediening. En de vraag of alles naar wens was, wordt niet als uitnodiging tot feedback ervaren, maar als beleefdheidsvraag. Pas als de ervaring heel erg slecht of goed is, geeft de gast vaak gelijk zijn werkelijke reactie.

Elke horecaondernemer kent de situatie wel. De gast zei niets, maar heeft wel een slechte recensie geschreven of zijn ongenoegen geuit via sociale media. Als je dat weet heb je overigens nog geluk. Veel erger is het als de gast helemaal geen vindbare of zichtbare reactie geeft. Dan weet je dus nooit hoe de werkelijke ervaring was en die is wel zeer waardevol voor het kunnen verbeteren van de service, gerechten en totale beleving.

De meest schadelijke recensie voor horeca is geen recensie krijgen van de gast
Click To Tweet

De gast deelt altijd zijn ervaring

In ieder geval deelt de gast na afloop toch wel zijn ervaring. Met vrienden tijdens een verjaardag óf via sociale media. De offline gedeelde ervaring is vaak onzichtbaar voor het bedrijf en zelfs als je deze wel te horen krijgt, is het moeilijk haar weer te delen met anderen. De ónline gedeelde ervaringen zijn meestal wel vindbaar en, het grootste voordeel, ook heel eenvoudig deelbaar. Het bereik van een online gedeelde ervaring is duizend keer groter dan het bereik van een offline ervaring. Ook ontstaat een extra kans om contact te hebben met de gast die tevreden of niet tevreden was en dit niet expliciet tijdens het verblijf aangaf. Zelfs als er bij de gast niet de intentie is om dit met het horecabedrijf te communiceren, kun je zijn ervaring vaak terugvinden. Het is dan veel eenvoudiger om te achterhalen hoe de gast echt denkt over het bedrijf en op basis daarvan verbeteringen door te voeren. Of om aan veel meer mensen dan voorheen zichtbaar te maken hoe goed jouw horecabedrijf juist wordt beoordeeld.

Online is de echte gastervaring zichtbaar

Daarmee is de online gastreactie waardevoller geworden dan de offline gastreactie. Monitor dus vanaf nu het web met andere doelstellingen. Reageer vanuit het uitgangspunt dat het een cadeautje is dat de gast zijn ervaring online deelt, ook in het geval van een klacht. En stop met de mantra dat de gast ter plaatse zijn ervaring moet delen zodat er dán nog iets aan kan worden gedaan. Het is niet de taak van de gast om de horecaondernemer actief te voorzien van feedback. Het is zeer prettig als dit gebeurt, koester gasten die dit doen, maar het is dus zeker geen vanzelfsprekendheid.

En of een ervaring nu off- of online wordt gedeeld, doet uiteindelijk niet ter zake. De beste ondernemers achterhalen altijd de werkelijke ervaring. Als de gast maar erkend wordt: dat is per slot van rekening het enige waar hem om gaat.

Deze column is eerder verschenen in Entree Magazine.

De online reactie van gast is waardevoller dan de offline reactie
Click To Tweet

Thailand Trip 2014

We reizen van Bangkok via de River Kwai naar de eilanden Koh Mak en Koh Chang in de Golf van Thailand. Wil je de route en de hotels zien, kijk dan op mijn Thailand board op Pinterest.

Ik deel altijd fanatiek wat ik beleef in de wereld van food en hospitality op veel verschillende platformen. Twitter en Instagram zijn mijn favorieten, maar in alle hectiek kun je daar vaak niet alles volgen van een persoon. Om de trip te volgen kun je natuurlijk op Twitter of Instagram de hashtag #ThailandTrip14 bekijken, maar ik heb (dankzij Twittermania) een handige tool gevonden: Hshtags. Deze tool verzamelt van verschillende platformen de berichten die ik plaats met de hashtag #ThailandTrip14 en update automatisch. Zo hoef je niks te missen en kun je alles zien wat ik deel. Als bonus is het ook nog eens een mooi social reisverslag om van na te genieten als ik terug ben.

Khob khun krap!

Foto: Flickr

Leven om te eten, niet eten om te leven

Het is mijn vertrekpunt in alles wat ik doe en ik maakte er mijn vak van. Bijna twintig jaar werkte ik als senior manager bij grote organisaties in food & hospitality. Tegenwoordig adviseer ik met mijn eigen bedrijf over social business, contentstrategie en hoe social media kan bijdragen aan de bedrijfsdoelstellingen. Ook spreek ik over trends en ontwikkelingen in foodservice & horeca en doe dat vooral vanuit persoonlijke ervaring. En de meeste concepten en trends waar ik over spreek, heb ik zelf gezien en ervaren tijdens een van mijn vele culinaire reizen over de wereld.

Ook in 2013 heb ik weer veel smakelijke gerechten mogen proeven. Een kleine selectie daarvan heb ik gebundeld tot My food journey 2013.

En als je er niet genoeg trek van hebt gekregen, hier nog My food journey 2012.

“Sorry, dan ben ik verkeerd verbonden.” Kent u hem nog? Het was een gebruikelijke zin in het tijdperk dat de staatstelecommaatschappij nog geld verdiende aan onze communicatie. Ik kom uit dat tijdperk. En als ik nu luister naar de discussie over generatie Y krijg ik weer het gevoel verkeerd verbonden te zijn …

De zogeheten Y’ers communiceren via talloze kanalen, zijn eigenzinnig, willen vrijheid en worden gedreven door idealen. Ze zijn zelfbewust, verbonden met de wereld door de opkomst van technologie en zichzelf zowel onder- als overschattend. Ze vinden dat zelfstandigheid en verantwoordelijkheid bij hun functie hoort. Tegelijkertijd zijn ze onzeker. “Kan ik dat echt wel? Als ik maar geen fouten maak.” En de scholen? Die rammen erin dat de jongeren zich aan alle bestaande regels, normen en waarden moeten houden. “Maar verder mag alles, hoor.” Stel daar weer het gedrag van veel ondernemers en managers tegenover. “Wij moesten het ook zo leren, ik heb ervaring dus weet het echt wel beter. Maar fouten maken is niet erg, je hebt alle vrijheid.”

Verder moet communiceren gebeuren met de door het bedrijf bepaalde, vaak zeer traditionele kanalen. Lekker dan. Ben je als jongere net zo op dreef met je WTF (Whatsapp, Twitter, Facebook), moet je je schikken naar oude communicatiekanalen. Die ook nog eens inefficiënt zijn. Nog zo eentje: iedereen in het bedrijf roept dat er op die nieuwe media ambassadeurs nodig zijn voor het bedrijf, maar die jongere mag er tijdens zijn werk niet eens gebruik van maken. En het andere uiterste: komt een Y’er net van school, krijgt hij als eerste taak het inzetten van sociale medi voor het bedrijf. Want ja, daar weet hij natuurlijk alles van.

Maar hoe moet het dan allemaal wel? Jongeren kijken nog steeds op tegen mensen met kennis en ervaring. Ze accepteren leiding, terecht, alleen niet meer vanuit een traditioneel hiërarchische macht. En juist al die nieuwe media en communicatie kunnen helpen, verbinden, waarde creëren voor beide partijen. Gebruik ze, maak echt contact en breng veel effectiever jouw visie over de bedrijfsvoering over. Laat je desnoods even tijdelijk bijstaan en -spijkeren door iemand met de juiste kennis. Start daarnaast met anders communiceren, bijvoorbeeld via een nieuw mediakanaal. Gebruik volop Whatsapp, Twitter of Facebook en stel je daarin gelijkwaardig op. Als mens en niet als manager of eigenaar. En gaat het een keer fout, spreek elkaar hier op aan, op gelijkwaardig niveau, als professionals die met elkaar de wereld willen veroveren.

Er lijkt een gat tussen de generaties te zijn. Dat geloof ik niet. Generieke onderzoeken kunnen van alles zeggen, er is maar één waarheid: hoe jij denkt dat generaties met elkaar kunnen omgaan. En ben je een keer verkeerd verbonden, grijp die kans dan aan voor een mooie, nieuwe ontmoeting. Wie weet is het met iemand die je kan helpen.

Deze column is eerder verschenen in Horeca Entree.

“Ik heb je stem nodig, hier is onze brochure met wat ik verkoop. Ik bied de beste en mooiste producten. Stem op ons!”

Ik loop door zonder dat de boodschap is doorgedrongen.  Aan het einde van de koopgoot zie ik de volgende marketeer staan met een groot bord…

Nee dit is niet in werkelijkheid gebeurd. Althans, niet in de koopgoot. Het is wat ik deze week meerdere hospitalitybedrijven online heb zien doen. Campagne voeren omdat het bedrijf genomineerd is voor een prijs. Hoe komt de campagne tot stand? Is het de marketeer die op eigen initiatief bedenkt ‘ja, twitter werkt’, is dit onderdeel van een groter strategisch plan, heeft de directie gezegd ‘we hebben twitter, dat is toch gratis’? Ik verbaas mij hierover. De traditionele marketing lijkt wel volledig ondergesneeuwd te raken door de nieuwe, natuurlijk veel hippere manier: social mediamarketing. Waarom? De traditionele marketingwetten zijn nog niet volledig dood!

Social hospitality

In de Nederlandse hospitality-industrie zie ik het fenomeen ‘we moeten iets met social media’. Hotels, restaurants, cafés, cateraars willen (of moeten) iets doen met social media. Maak voor nu eens pas op de plaats! Ga eerst in en met de eigen medewerkers in de organisatie aan de slag. Pas als die (organisatie)cultuur sociaal is kun je op een effectieve manier social media faciliterend aan de mensen laten zijn. Social media inzetten hoort nooit het doel op zich te zijn. Nu wordt er kostbare tijd besteed aan social media en voor veel organisaties is die nu nog contraproductief. De resultaten zijn vaak navenant; er wordt geen waarde gecreëerd, er is onvoldoende aandacht voor manieren die nu nog wel effectief zijn en vaak ontstaat vanuit frustratie de self-fulfulling prophecy ‘zie je wel, social media werkt niet’. Ik zeg niet dat er stil moet worden gezeten. Natuurlijk zal ieder bedrijf zich moeten afvragen wat social media voor hun interne organisatie, stakeholders, marketing en voor de toekomst van het bedrijf betekent. Daar zal dan separaat aan de huidige bedrijfsvoering een apart leer- en ontwikkelprogramma voor moeten zijn. Ga in ieder geval alvast luisteren naar wat er online over je wordt gezegd. Dat kan je helpen met het ontwikkelen van een toekomstvisie en het is heel nuttig om te weten.

Social=relatie

“Wij zijn genomineerd, stem op ons” is een voorbeeld van het actiematig inzetten van sociale media. Daar is niks mis mee, integendeel, het kan uitstekend werken. Maar als je mensen wilt activeren om iets te doen voor jou, zul je een relatie met hen moeten opbouwen en pas dan kun je gaan activeren (de call 2 action). Zonder visie en met enkel actiematig werken of veel en hard roepen via sociale media bouw je niks op. Er ontstaat geen sociale structuur en dus ook geen opbouw van relaties. Hospitalitybedrijven hebben een heel arsenaal aan traditionelere marketingmiddelen die voor een stem-op-mij-actie kunnen worden ingezet. Vaak zijn die nu nog veel effectiever. Gebruik die dan en bouw tegelijkertijd aan nieuwe middelen. De overvolle gereedschapskist van social media verandert vaak en snel maar de kerngedachte van social media (en social business) is er, blijft er en zal verder evolueren.

Ik ga volgende week weer naar de koopgoot, niet om te winkelen maar om te kijken welke marketeers er staan. Wil jij mee, laat dan vooral een bericht achter in de comments.

]]> https://kimvanvelzen.nl/2012/06/10/kimpressions-stem-op-ons/feed/ 3