Thailand Trip 2014

We reizen van Bangkok via de River Kwai naar de eilanden Koh Mak en Koh Chang in de Golf van Thailand. Wil je de route en de hotels zien, kijk dan op mijn Thailand board op Pinterest.

Ik deel altijd fanatiek wat ik beleef in de wereld van food en hospitality op veel verschillende platformen. Twitter en Instagram zijn mijn favorieten, maar in alle hectiek kun je daar vaak niet alles volgen van een persoon. Om de trip te volgen kun je natuurlijk op Twitter of Instagram de hashtag #ThailandTrip14 bekijken, maar ik heb (dankzij Twittermania) een handige tool gevonden: Hshtags. Deze tool verzamelt van verschillende platformen de berichten die ik plaats met de hashtag #ThailandTrip14 en update automatisch. Zo hoef je niks te missen en kun je alles zien wat ik deel. Als bonus is het ook nog eens een mooi social reisverslag om van na te genieten als ik terug ben.

Khob khun krap!

Foto: Flickr

Zodra ik in een wereldstad ben, lijkt al het grote ineens normaal. Een rit van een uur vanaf de luchthaven naar het centrum van de stad, wijken die zo groot zijn als onze grootste steden, het immense aanbod van culinair genot en de iconen. Hongkong heeft The Peak, New York het Vrijheidsbeeld en Singapore de hoogste infinitypool ter wereld (zie de afbeelding). Ik zat daar laatst en dacht: Néderland is een wereldstad. We hebben internationaal bekende iconen zoals de Keukenhof, kaas en tulpen, van Schiphol naar Rotterdam reis je in een uur en er is een immens horeca-aanbod.

Maar voor wat betreft dat laatste verschilt Nederland als wereldstad nog wel erg van andere. In Singapore zijn, net als in Nederland, alle regionale en internationale keukens vertegenwoordigd. Het verschil is dat deze veelal bij elkaar op één foodcourt zitten. Concurrentie onderling? Juist niet. Iedereen weet de weg makkelijk te vinden en door het volume, heeft iedereen voordeel. Ook geldt hier specialisatie: of de beste eend, of de lekkerste exotische drankjes, of de beste laksa, of de beste curry. Fantastisch eten, vaak gekookt door ‘amateurs’ en voor de prijs van een appel en een ei. En dat in één van de duurste steden ter wereld.
Daarnaast kent Singapore de celebrity-chefrestaurants. Alle tophotels hebben er wel één, met als koploper het Marina Bay Sands. En in het winkelcentrum, tussen de Louis Vuitton-tasjes, zitten Wolfgang Puck, Daniel Boulud en Guy Savoy. Deze celebrity-chefs spelen ook een duidelijke rol in de marketing voor een nieuwe, snelgroeiende nichemarkt: food-traveltoerisme. Eten is meer dan brandstof om niet dood te gaan.

Terug naar hier. Er schijnt een gat te zijn tussen de perceptie en werkelijkheid die buitenlandse toeristen van ons culinaire aanbod ervaren. Om van wereldstad Nederland ook een goede, culinaire bestemming te maken, is daarom een viertal stappen nodig. Ten eerste: werk in de horeca- en toeristische branche georganiseerd samen en betrek daar niet alleen de leden van brancheorganisaties of betalende partners bij. Ten tweede: zet foodfestivals, pop-uprestaurants en single-productrestaurants als Meatballs in het spotlicht. Een culinaire bestemming word je alleen als je de beste, meest innovatieve en spannendste bedrijven het podium geeft. Combineer dit met de huidige, toeristische trekpleisters als de Keukenhof en het Rijksmuseum om het beeld van culinaire bestemming te versterken.

Ten derde: creëer celebrity-chefrestaurants. Zowel onze eigen, wereldberoemde toppers Jonnie Boer en Sergio Herman als internationale topchefs zouden gefaciliteerd moeten worden om zogeheten filiaalrestaurants te openen. Zij hebben een enorme aantrekkingskracht op travel-foodies. Waarom heeft Richard Ekkebus, die wereldwijd furore maakt met zijn restaurant in Hongkong, nog geen vestiging in Nederland? Het is on-Nederlands om individuen zo in het spotlicht te zetten, maar voor een duidelijke, culinaire signatuur is het wel nodig.
Ten vierde: betrek foodies uit binnen- en buitenland in de marketing. Hun invloed groeit, door hun internationale netwerk aan contacten dat ze opbouwden met sociale media. En ten slotte: benóem Nederland als wereldstad in het buitenland. Het kan, en ik kijk ernaar uit.

Deze column is eerder verschenen in Horeca Entree.

Vlaanderen, één van mijn favoriete plekken. Je zit er zo, hebt het gevoel van vakantie en er is een echte culinaire cultuur. Eten, genieten en vakmanschap is hier belangrijk, stelt echt iets voor en de Vlamingen nemen daar uitgebreid de tijd voor.

Geen enkele twijfel dus om op uitnodiging van Visit Vlaanderen af te reizen naar Gent in het kader van ‘Flanders is a Festival’. Het hele jaar zijn er in Vlaanderen meer dan 280 festivals te bezoeken. Ik ben naar het Gent Jazz festival geweest en heb ook de stad Gent culinair herontdekt.

Sweet

Vriendelijkheid is het eerste wat mij weer opvalt. Aan de receptie bij het hotel, op de terrassen, in de restaurants en op het Jazz festival. Het geeft gelijk een gevoel van welkom en het kost niks! Wat ook niks kost is wifi internet in het centrum. Op de verschillende ‘Leien’ faciliteert de stad gratis openbaar wifi internet. Op die manier wordt het een stuk eenvoudiger voor mensen om hun Gentse ervaringen te delen.

Gent is van de zoete kant. Dat wil zeggen, op elke hoek van de straat zit een chocolatier en worden Brusselse wafels, die ontdekt zijn in Gent, verkocht.

De lokale zoete specialiteit zijn de ‘Gentse neuzen’; kegelvormige frambozensnoepjes gebonden met Arabische gom. De neuzen moeten zo vers mogelijk gegeten worden en daarom is export nooit van de grond gekomen. Dit officieel erkende Vlaamse streekproduct is mierzoet maar erg lekker.

Gravensteen

Het Gravensteen is de oude burcht uit de twaalfde eeuw die middenin het centrum boven de stad uittorent. Om de hoek zit hotel Gravensteen in een mooi historisch pand met ruime kamers, gratis wifi en hele vriendelijke medewerkers. Het ontbijt hier is meer dan goed; uitgebreide selectie van kazen, vleeswaren, erg lekker brood, yoghurt, vers fruit en jamsoorten die ambachtelijk gemaakt zijn. Als je een kamer boekt zonder ontbijt, Julie’s House zit om de hoek en is een leuk plekje om eens te ontbijten.

Julie’s House, baked with love, served with joy! Julie doet haar naam eer aan. Een uitgebreide selectie van zelfgemaakte taarten en cupcakes en keuze uit vier ontbijtjes van €4 tot €14. Daarnaast kun je alle ontbijtgerechten ook los van de kaart bestellen. Een cappuccino of thee erbij en met lekker weer op het terras neerploffen terwijl Gent aan je voorbijtrekt.

On the jazz

De hele woensdag en donderdag overdag is het heerlijk weer maar op donderdagavond onderweg naar de eerste avond van het Gent Jazz festival begint het te stortregenen. Bij aankomst op het festivalterrein is het gelukkig droog. Jammer dat dit wel de bezoekersaantallen heeft beïnvloed op de eerste avond want die hebben zeker iets gemist.

Het Igor Gehenot Trio en Miguel Zenón Quartet openen de avond in een relaxte sfeer. De superster van de eerste avond is de legendarische flamenco gitaris Paco de Lucia geen jazz maar wel erg goed! Een stukje Spaans temperament in een mooie sfeer.

Het festival staat niet alleen bekend om de zeer goede line-up van artiesten maar ook om de culinaire invulling. Kwaliteit telt ook voor de catering en daarom staan er verschillende restaurants uit Gent die allemaal de nadruk leggen op goede smaken en gezonde en volwaardige voeding met aandacht voor lokale seizoensproducten. Daarbij worden ook gerechten aangeboden die arm zijn aan koolhydraten of glutenvrij zijn om tegemoet te komen aan de wensen van enkele doelgroepen die op festivals meestal niet aan hun trekken komen.

De donderdag is ook op het festival ‘Veggie Day’. De veggie capital of Europe roept alle Gentenaren op om één dag in de week, bijvoorbeeld donderdag, geen vis of vlees te eten. Goed voor het klimaat, je eigen gezondheid en de smaakpapillen. Ook veel horecazaken doen mee aan ‘Veggie Donderdag‘ en besteden extra aandacht aan groentes en andere vegetarische gerechten. Een goed initiatief wat absoluut niet ten koste gaat van de kwaliteit en diversiteit in het eten.

Ik ben een liefhebber van vis en vlees maar heb ook zonder uitstekend gegeten op het festival. Een megaburger van gegrilde groentes met knoflooksaus, pasta met huisgemaakte pesto en parmezaan en een Indiase soep waarvan ik nu bijna nog nabrand. Als afsluiter een ambachtelijk ijsje van ‘bio de trog’.

Stiekem vond ik op veggie day toch een foodkraam die mosselen verkocht en die kon ik echt niet weerstaan. Met acht soorten bier, een in het oog springende Duvel bar, prima wijnen in een echt glas en goede espresso is dit het soort festival waar ik naast de muziek ook echt voor een avond uit eten naartoe zou gaan.

Meer over de culinaire stad Gent volgt binnenkort.

Mijn bezoek aan Vlaanderen is gefaciliteerd door Visit Vlaanderen als onderdeel van de Flanders is a festival bloggers campagne. Zoals altijd zijn al mijn ervaringen en meningen van mijzelf zonder inhoudelijke inmenging van derden. Wil je deze zomer weten wat er allemaal nog gebeurt tijdens Flanders is a festival, volg dan op Twitter de hashtag #fiaf12.

Barcelona, Parijs, Londen. Interessante culinaire wereldsteden en ik voeg daar Praag graag aan toe. Net als in veel andere steden kun je hier de gebruikelijke toeristische hap eten maar vooral kan je hier ook culinair verrast en geïnspireerd worden. Een groot voordeel van Praag? Het eten is vaak in verhouding tot andere Europese steden niet overprijst!

De Tsjechen houden van hun tradities, ook met eten. Toch is er de afgelopen jaren een andere trend in eten op gang gekomen doordat veel (jongere) Tsjechen meer en makkelijker hebben kunnen reizen. Deze invloeden beginnen nu ook echt zichtbaar te worden in Praag.

Met koffie start alles

Ik begin de dag altijd met koffie, het liefst buiten de deur om lekker mensen te kijken en de lokale gebruiken te ervaren. Starbucks is hier uiteraard ook gearriveerd maar veel leuker zijn de lokale koffiezaken.

Doubleshot Café is er zo eentje. Gerund door drie jonge Tsjechen die een missie hebben om hun land kennis te laten maken met de echte kwaliteit van koffie en al haar onontdekte mogelijkheden. Naast het café verkopen ze ook (online) koffiebonen waarbij ze oog hebben voor de belangen van de koffieboeren. Het café is simpel ingericht, zit de hele dag vol met locals en de sfeer is ontspannen. Het gaat hier om de kwaliteit van de koffie, niet om de verpakking.

Geheel anders maar ook zeker de moeite waard is Café Louvre. Je drinkt hier goede koffie en eet er zalige patisserie in een Weense salonstijl. Het is een prachtig historisch gebouw waar Franz Kafka en Albert Einstein graag geziene gasten waren.

Het is in ieder geval een grote pré om te zien dat in Praag op veel plekken echt goede koffie kan worden gedronken.

Food food food

Dat is toch waar het voor mij om draaide in Praag en de stad heeft mij erg verrast. Indiaas, Italiaans, Scandinavisch en Frans zijn de voornaamste invloeden die ik heb geproefd. Het leukste was echter om te ervaren dat veel Tsjechische Chefs hun eetcultuur niet verloochenen. Er wordt veel gewerkt met producten en oude recepten uit het eigen land gecombineerd met die buitenlandse invloeden.

Echt lokaal is Lokal met pubstijl Tsjechisch eten. De menukaart heeft geen Engelse versie maar de vriendelijke obers vertalen het met plezier voor je. Hier wordt gekookt met verse, lokale ingrediënten en het nationale gerecht svícková, runderlende in een rijke romige saus met brooddumplings en cranberrysaus, is fantastisch hier.

Bij V Zatisi ervaar ik het nieuwe Tsjechische koken op hoog niveau. Alle gerechten zijn licht en modern, de bediening is zeer vriendelijk en gastvrij. Geitenkaas gecombineerd met in het zuur ingelegde champignons; kwartel en super krokante eend en de hemelse afsluiting van apfelstrüdel met crème Anglaise. Dineren hier is een avond uit in een restaurant waar uitstekend wordt gekookt in een mooie strakke inrichting.

Hemelse apfelstrüdel met crème Anglaise

De restaurantgroep waar V Zatisi toe behoort is partner van het Unicef programma Life, give a good start. Dat vind ik altijd een goed teken, oog hebben voor wat er gebeurt in de wereld.

Michelinsterren

Ook Praag heeft ze inmiddels. Twee restaurants ontvingen in maart 2012 hun eerste Michelinster. Het meest bijzondere hieraan is dat het beide Tsjechische chefs zijn.

Bij restaurant La Degustation Bohême Bourgeoise is de basis van de kookvisie een kookboek uit de negentiende eeuw. Die recepten en technieken weet chefkok Oldřich Sahajdák om te zetten in een moderne, lichte stijl van koken en een presentatie van de gerechten die adembenemend mooi is.
Het zevengangen Bohême Bourgeoisemenu met wijnarrangement bestaat volledig uit Tsjechische producten en wijnen. Oldřich Sahajdák neemt je mee door zijn land en laat je proeven van boheemse forel, fazantenhart met lenteui, meerval uit Třeboň, sappige boerenkip, eend uit Stepanovsko en sluit af met olomoucké tvaruzky, een Tsjechische kaas die vergelijkbaar is met epoisse en rabarbertaart met boterkruimels en bierschuim. Een avond lang culinaire mondstrelingen in een sfeer waar je voelt dat hier gepassioneerde professionals jou de avond van je leven willen bezorgen.

De tweede chef met een Michelinster is Roman Paulus van restaurant Alcron. Ook hij kookt licht en modern en laat zich sterk inspireren door de zee. Soms lijkt het wel alsof je in Scandinavië bent getuige zijn aardappel- octopussalade; friszuur, romig en een goede bite. Het hart van Roman heeft hem terug naar Tsjechië gebracht na een imposante carrière in Oostenrijk, Londen en op de Queen Elisabeth II.

Deze nieuwe Michelinsterren chefs gaan met een hernieuwd culinair zelfvertrouwen er zeker voor zorgen dat Praag ook een inspirerende bestemming wordt voor culinaire reizigers.

Praagse tophotels en hun restaurants

Uiteraard heeft ook Praag een aantal zeer luxe hotels. Het Four Seasons, het Mandarin Oriëntal en het Buddha-bar hotel zijn alle drie schitterend en heerlijk overdadig luxe. Vaak hebben dit soort hotels een celebrity chef restaurant. Bij Spoon by Alain Ducasse (inmiddels gesloten) in het InterContinental hotel Hong Kong heb ik bijvoorbeeld fantastisch gegeten. Ik hou wel van dit soort hotels en zeker als er een goed restaurant bij zit. In Praag zit trouwens in geen van deze hotels een celebrity chef restaurant maar wie weet wordt ooit de huidige chef wel een rockstar celebrity.

Het Four Seasons hotel Praag had ooit een Michelinster restaurant. De chefkok vertrok naar Sint Petersburg en weg was de ster. Daarom hebben ze nu gekozen voor een andere koers. Niet meer gericht op een Michelinster maar sterker op de lokale (zakelijke) markt. CottoCrudo is een restaurant met Italiaanse menukaart en een binnentuinterras aan de rivier. Met mooi weer zit je hier heerlijk rustig en lunchen is hier goedkoop in verhouding tot de kwaliteit. Een mozzarellabar, goede Italiaanse droge worsten en een uitgebreide keuze uit kazen. Ik heb hier uitstekend geluncht en de service was fijn; niet stijf maar de medewerkers voelen juist goed aan wat voor gast je bent. Er is misschien een barrière om zo’n luxe hotel binnen te lopen. Hoeft niet, elke gast wordt met hetzelfde plezier verwelkomt dus loop naar binnen en ga hier heerlijk lunchen.

Ook vlakbij Charles Bridge aan de andere zijde van de rivier de Moldau ligt het Mandarin Oriëntal hotel. De bar Barego is een hotspot in Praag. Een cocktail in een chique ontspannen sfeer of ’s avonds laat als je nog trek hebt kleine Aziatische gerechtjes eten. Ze serveren vooral een hele goede Indiase curry. Een speciale vermelding voor de koffiekaart. Je kunt hier Jamaica Blue Mountain en Kopi Loewak koffie drinken. Beide koffiesoorten behoren tot de allerduurste en volgens sommigen de allerbeste koffie ter wereld. Mij bracht het weer even terug naar het moment dat ik deze koffie dronk in Jamaica en Vietnam. De koffie is van uitstekende kwaliteit maar of de prijs-kwaliteitverhouding in orde is, laat ik aan je eigen beoordeling over. Barego is een leuke, mooie plek. Niet goedkoop maar zeker de moeite waard om te bezoeken als je van luxe, bijzondere koffie en goed eten houdt.

Ook de welbekende Buddha-bar zit in Praag met een hotel-restaurant. Het hotel heeft prachtige kamers, helemaal zoals je verwacht en het restaurant ziet er ook in Praag gewoon af uit. Het gevoel bekruipt mij echter dat dit (ook hier) meer een concept is dan een restaurant met een ziel. Het eten is echt overprijst voor de kwaliteit en hip, hipper, hipst is wat hier telt. Mij heeft het in ieder geval niet geraakt, maar ik begrijp de locals en hipsters wel die hier een avond plezier beleven.

De bijnaam Gouden Stad die Praag heeft begint ook voor het culinaire niveau te gelden. Nog niet overal en wijdverbreid maar zeker al op vele plekken. Kies dus eens wat anders dan de gebruikelijke culinaire bestemmingen en vlieg naar Praag. Je krijgt geen spijt!

Wil je meer weten over Tsjechië als culinaire bestemming. Lees dan ook vooral mijn eerdere blog op Reisbijbel.

Online reisaanbieders en klachten

Ik heb mijn reis geboekt bij Kras.nl en vloog met ArkeFly. Kras is een 100% online reisaanbieder en ook bij ArkeFly kun je alles online regelen (stoelreservering, online inchecken). Helaas ging er een aantal zaken tijdens mijn reis niet goed. Geen ernstige zaken die de reis hebben verpest maar uiteindelijk heb ik niet het product en de service gekregen die verkocht is. Bij reisaanbieders die volledig online werken zou je dan ook verwachten dat de klantenservice ook online is ingericht. Niks is minder waar.

ArkeFly klantenservice

Ik had premium comfort class van ArkeFly geboekt. Aparte incheckbalie, meer beenruimte en meer service aan boord. Met dit soort upselling verdient ArkeFly de centen. Premium comfort class wordt verkocht met onder andere ‘priority boarding’. Zowel op de heen- als de terugvlucht niks van gemerkt. Geen halszaak maar het aan mij verkochte serviceproduct is niet volledig volgens de afspraak geleverd. Als reiziger die online verbonden is zoek ik eerst op twitter om contact te krijgen. Het ArkeFly-account is helaas alleen maar zenden. Er wordt wel ‘geluisterd’ want die ene positieve opmerking in maanden retweeten ze wel.

Dan maar op zoek naar de klantenservice op de website. Dit is het resultaat.

Tot mijn grote verbazing kan ik mijn opmerking, suggestie of klacht alleen schriftelijk indienen. Alles gebeurt online en digitaal bij ArkeFly maar voor een klacht is er geen enkele online mogelijkheid.

Kras.nl klantenservice

Mocht er iets niet naar tevredenheid zijn tijdens vakantie, is het heel normaal dat je dit eerst rechtstreeks met de accommodatie probeert op te lossen. Lukt dat niet dan is er in het geval van een pakketreis altijd nog de reisleiding ter plaatse waar je terecht kunt. Keurig heb ik deze stappen gezet. Helaas kon zowel het hotel als de reisleiding niks doen. Het gebrek aan elke vorm van service en gastgerichtheid van het hotel was stuitend maar loslaten en genieten van de vakantie was de enige oplossing. Toch ben ik wel op zoek gegaan naar de klantenservice van Kras, ik zeg het nogmaals, een 100% online reisaanbieder. Dit is wat ik vond.

Dus, ter plaatse melden en als de klacht niet wordt opgelost ‘onverwijld telefonisch contact opnemen met consumentenbetrekkingen in Nederland’. Ook bij Kras kan achteraf alleen schriftelijk een klacht worden ingediend. Volledig online werken maar geen enkele mogelijkheid tot online contact bieden. Ook Kras heeft een twitteraccount dat vooral zendt. Er wordt nog wel gereageerd op mijn tweet maar daarna niks meer.

@kimvanvelzen Jammer dat het hotel niet naar wens is. Heb je dit hotel via KRAS geboekt? Zo ja, kunnen we je ergens mee helpen? ^PZ

— KRAS (@kras) June 25, 2012

Wees daar waar je klanten zijn

Als je online zaken doet dan hoor je alle processen in communicatie en klantenservice ook minimaal online aan te bieden. Dat lijkt mij toch een minimaal serviceniveau. Online is per slot van rekening de plek waar je de boeking van de klant hebt gewonnen. Zowel ArkeFly als Kras laten mij zien dat ze geen enkele interesse meer in mij hebben nadat ik geboekt en betaald heb.

The future is for those who care

Een reis verkopen is emotie. Dat snappen reisorganisaties best goed. Prachtige foto’s, wervende reclames en online snel en eenvoudig te boeken. Heb je eenmaal geboekt en is er iets mis, dan dien je jezelf te schikken naar tijdrovende ingewikkelde formele procedures. ArkeFly en Kras zijn niet de enige reisorganisaties die op deze manier werken. Sterker nog, het merendeel van de reisorganisaties werkt op deze manier. Verleiden en verkopen en dan maar hopen dat er niks mis gaat. Klachten daar houden we niet van en het hart van een klant daar hebben we nog nooit van gehoord.

Op de Charles Bridge in Praag.

‘Tsjechië: het neusje van de zalm’ staat online op de website van Reisbijbel. Op uitnodiging van Czech Tourism heb ik dit land culinair mogen ontdekken. Het verslag van mijn reis komt niet in een printmagazine maar alleen op mijn eigen blog en op een aantal websites te staan.

Deze manier van social marketing, samenwerken met bloggers, is een nieuwe kans voor destinatie marketing organisaties (DMO’s) in het promoten van een reisbestemming. Waarom ik dit als blogger doe zonder betaald te krijgen? Ik vind het heerlijk om mijn passie voor reizen, eten en hospitality te combineren met mijn (marketing)kennis van deze onderwerpen en dit op een nieuwe manier te kunnen delen.

USP’s in het werken met bloggers

Door de opkomst van online en sociale media zijn er nieuwe marketingkansen ontstaan. Samenwerken met bloggers is er daar één van en deze social marketing biedt unieke kansen aan DMO’s.

• Actueel: bloggers delen content via hun blog en social media. De informatie is altijd actueel en uit de eerste hand. De informatie in reisgidsen kan snel gedateerd zijn, zeker wat betreft hotspots en horeca.
• Interactie en vertrouwen: via social media kan er makkelijk interactie worden opgebouwd. Vanuit interactie kan er worden gebouwd aan een relatie. Bloggers geven vaak graag tips en vinden het leuk om te communiceren. Hierdoor wordt de informatie authentieker en vaak betrouwbaarder dan de reguliere marketing van een bestemming.
• Multimedia exposure: de content wordt gedeeld op veel verschillende manieren. Niet alleen in tekst (blogs) maar vooral ook in foto’s en video’s. Vaak is dit sprekender en uitgebreider dan de algemene informatie met reclamefoto’s.
• Duurzame content: de online content kan eenvoudig en over een langere periode verspreid worden gedeeld. Inspelen op actualiteit kan ook sneller.
• Ambassadeurs: bloggers zijn vaak ook ambassadeurs voor een bestemming. Het uitgangspunt van bloggen is de persoonlijke passie. Die passie delen bloggers graag, veel en het liefst met de hele wereld.

Deze manier van social marketing kan ingezet worden voor een land, een regio of een stad. Het kan om een algemeen beeld van een bestemming gaan of over een specifiek niche-onderwerp zoals cultuur, festivals of culinair. Ik ben als blogger onafhankelijk, werk niet volgens een script van de faciliterende organisatie en accepteer ook geen vergoeding of loon. Ik bepaal zelf waar ik over blog, wat ik deel en via welke social media en onlinekanalen ik dat doe. Deze uitgangspunten zijn voor mij van groot belang om mijn betrouwbaarheid en onafhankelijkheid te waarborgen. Het is dus geen vorm van betaald journalisme.

Ik ben benieuwd wat jullie vinden van mijn verslag over culinair Tsjechië. Heb je nog tips of vragen, laat het mij gerust weten. Zelf ga ik nu verder genieten van de Turkse zon. Nee, geen blogreis maar lekker genieten van zomers weer.

Don’t eat to live, live to eat

Mijn eetmotto. Dit gaat verder dan alleen van eten genieten. Ik hou van eten en het heeft mij mede gevormd tot wie ik ben en waar ik mij het liefst mee bezig hou. Ik denk ook na over wat ik eet; waar komt het product vandaan, hoe is het geproduceerd en wat betekent eten voor andere mensen en in andere culturen. De impact van eten op je leven vooral als er schaarste of overvloed is. Wat doet dat met mijn eetpatroon en de keuzes die ik maak? Met welke drijfveren maken mensen in andere culturen keuzes over eten?

Allemaal vragen waar ik geen volledig antwoord op heb. Mijn reizen helpen bij het leggen van deze puzzel die nooit af zal zijn. Dit filmpje ‘ben ik’.

Mijn eerste indruk: ‘onbekend maakt onbemind’. Ik wilde het land onbevangen culinair gaan ervaren en toch kreeg ik vooraf een Oostblok visioen; veel, zwaar en doorgekookt eten. Nu ik terug ben is dat Oostblok beeld volledig verdwenen. Praag, maar ook het platteland eromheen biedt een scala aan culinaire mogelijkheden. Van traditionele gerechten als Svíckova en dumplings tot gebraiseerde eend met appel op Michelinster niveau. Verrassend goed, gebaseerd op traditionele recepten met een hedendaagse kookstijl. Daarnaast ontwikkelt met name Praag zich economisch in hoog tempo. Mede door het toerisme zie je dan ook dat er een grote, behoorlijk welvarende middenklasse ontstaan is. De horeca ontwikkelt zich mee met de behoeftes van deze steeds groter wordende groep. Hierdoor zie je steeds meer koffiebars, cocktail en sushi bars, Franse stijl bistro’s en restaurants die zich richten op het luxe segment. Ik ben onder de indruk geraakt van de hospitality en de culinaire ontwikkelingen in dit land. Het is allang geen Oostblok meer en Praag groeit als citytrip bestemming en mijn overtuiging is dat het ook een culinaire ‘geniet en inspiratie bestemming’ wordt voor velen.

De komende tijd zal ik verslag doen van mijn reis en alle ontdekkingen. Er zullen in ieder geval blogs en artikelen verschijnen hier op mijn eigen website, op reiswebsite Reisbijbel, op Foodnext.nl en op de website van Kaat Mossel. Mocht je interesse hebben in een artikel of foto’s van culinair Tsjechië, vraag het mij (voor gebruik) via de comments. Ik deel graag!

Vandaag is het Food Revolution Day. In een eerder blog op Foodnext.nl schreef ik al uitgebreid over deze actie. Het doel van de dag is om mensen te inspireren en bewust te maken van hun eetpatroon en om de missie voor goed eten en voedseleducatie te ondersteunen. De Jamie Oliver Foundation is de drijvende kracht achter dit initiatief. Jamie wil dat het een dag wordt waarop ‘foodlovers’ over de hele wereld hun kennis, talenten en producten delen binnen lokale communities.

Ik leef om te eten!

Bij de missie voor goed eten moest ik gelijk terugdenken aan mijn reizen. Italië, Thailand, Vietnam, dat zijn landen waar ik goed, zelfs fantastisch heb gegeten. Het gevoel wat ik krijg bij fantastisch eten is onbeschrijflijk mooi en zo belangrijk in mijn leven. Eten is voor mij een intieme beleving, het gaat veel verder dan de functionele rol ‘om in leven te blijven’. Ik leef nu om te eten en mijn overtuiging is dat de grond hiervoor te vinden is in mijn kindjaren. Ik ben in Korea geboren en heb in een weeshuis geleefd; gebrek aan genoeg en goed eten en ervoor vechten om te kunnen overleven. Eenmaal in Nederland bleef eten erg belangrijk voor mij. Hier is geen gebrek aan eten, keuzes in overvloed en voor kwaliteit kun je kiezen zelfs met een beperkt budget. Van jongs af aan stond ik dus in de keuken om te helpen met koken, zorgde bij verjaardagen voor de hapjes en de bediening en niet verrassend, ben ik later gaan werken in de horeca.

Eetcultuur

Terug naar mijn reizen. Vaak leef ik van maaltijd naar maaltijd met tussendoor een kleine snack. Opvallend is dat in Italië, Thailand en Vietnam goed eten bij de cultuur hoort. Er wordt aandacht aan besteed, er wordt gekookt met lokale producten en het is een sociaal moment. In die landen zie je dus ook veel meer lokale markten, verse producten en vaak lokaal geproduceerd of gevangen. In de grote steden in de Zuidoost-Aziatische landen zie je tegenwoordig ook de grote fastfood ketens in het straatbeeld. Nog ver in de minderheid ten opzichte van de foodkarretjes en de lokale fastfoodbedrijven. Dat is namelijk heel opvallend, ook in die steden vind je fastfood maar dan is het van goede verse producten, ter plekke bereid en super smaakvol. Bij dit thema kwam direct dit beeld weer bij mij op: Vietnamese vrouwen die bij laag water oesters steken om op de lokale markt te verkopen.

Mijn revolutie

Gelukkig zie ik ook steeds meer concepten die goede, verse producten, snelle bereiding en makkelijk-om-mee-te-nemen combineren. Retailachtige horeca heeft een grote toekomst. Belangrijk is wel dat bedrijven heel bewust kiezen voor goede en zoveel mogelijk lokale producten. De consument zal bedrijven kritischer dan ooit volgen, onder andere via de sociale platformen. Transparantie in hoe de bedrijfsvoering is, met welke producten er wordt gewerkt en waar deze vandaan komen is derhalve noodzakelijk om succesvol te zijn. We weten dat digitale en sociale media revoluties teweeg kunnen brengen. Misschien zal hierdoor ooit een echte eetcultuur in Nederland ontstaan. Dit is mijn Food Revolution Day!