Vierentwintig uur Maastricht

• Heeft het gevoel van een weekend weg in het buitenland opgeleverd
• Ontspannen sfeer, veel historie en het zonnige weer werkte ook mee aan het lekker weg in eigen land gevoel
• Meer dan twintig horecabedrijven bekeken, geproefd en ervaren

Het was een korte, leuke en nuttige trip. Ik heb met eigen ogen – en mond – kunnen ervaren wat er gebeurt in de horeca.

Maastricht heeft goede horeca, is gastvrij en de mensen zijn gezellig!

Met de iPad app Voice heb ik een video gemaakt van mijn bezoek.

Video maken en monteren vergt veel oefening en is tijdrovend werk weet ik uit ervaring. Deze handige app houdt het midden tussen een slideshow met foto’s en een ‘echte’ video.

Lees mijn ervaring met de iPad app Voice

Wat is er waanzinnig aan Maastricht?

• Het gevoel voor oude en lokale tradities. Het is vooral te zien in de vele café’s. Het geeft een warm traditioneel gevoel op een eigentijdse manier
• Horeca op bijzondere plekken; in een oude kerk en een voormalig klooster
• Specialisatie is ook hier steeds meer te zien in de horeca. Meer focus op een enkele productsoort of traditionele producten uit een land; echt de diepte in op productniveau en niet de breedte van ‘dertien in een dozijn’ gerechten. Hoe simpel de bedrijven er ook uitzien, ik was onder de indruk van de kwaliteit bij Tuutsje van Teunsje – friet en snacks – en Wijn en Cava – ‘echt eten uit Spanje’

Slapen bij een Haas

Hebben we gedaan bij Haas op het Vrijthof. Een luxe guesthouse zoals ze zichzelf beschrijven. Gelegen op een toplocatie, recht aan het Vrijthof. Wij hadden de superior suite met een gigantische woonkamer, twee slaapkamers, een patio met terras, een gevulde koelkast en een privélift naar de suite. Opvallend leuk: er is een wijnkelder en elke kamer heeft daar een eigen wijnkast. De suite is geen budgetkeus, maar voor elk budget zijn er hier kamers beschikbaar. Wij waren laat met boeken en hadden weinig keus meer.

Het hotelaanbod in Maastricht

Het aanbod is groot en bestaat uit veel meer dan alleen de ketenhotels. Met Hotel Trash had ik via Twitter nog even contact. Niet geweest maar ziet er op het eerste online gezicht leuk uit. In ieder geval reageerden ze via Twitter snel op mijn vragen, wat altijd in het voordeel spreekt. Dat kan niet gezegd worden van Designhotel Maastricht. Tijdens mijn zoektocht naar een hotel, las ik dat ze kamers hebben met een balkon. Echter in het boekingsproces kon ik die niet vinden. Even navragen via Twitter dan maar. Ik lees het Twitterprofiel van Designhotel Maastricht: “Welkom, dit is de webcare van Designhotel Maastricht – Hampshire Eden**** | Hoe kan ik je helpen? Tweet mij voor, tijdens of na je verblijf“. Goede actieve houding om social media als serieus klantkanaal in te zetten. Het hotel moedigt per slot van rekening zelf actief aan om vragen te stellen. Ik wacht helaas nu nog op een antwoord. Dat heeft het hotel in dit geval dus een boeking gekost. Wat kost het nog meer als je niet aanwezig bent via online en social media kanalen? Mijn tip aan het Designhotel is om Twitter als servicekanaal goed in te richten en hun belofte uit de biografie na te komen; andere keuzes zijn de Twitterbiografie aanpassen of het account opheffen. Niks zo erg als verkeerde verwachtingen scheppen. 

Mijn andere tips voor hotels in Maastricht:

• Hotel Beaumont
• Hip Hotel St. Martenslane
• Townhouse Design Hotel
• Derlon Hotel
• Kruisherenhotel

Welke horeca heb ik bezocht

Meer dan twintig horecabedrijven heb ik bezocht. Een trendtour is net werken. Wel heel leuk werk. Een aantal van de bedrijven licht ik er extra positief uit.

• Coffeelovers Dominicanen – in de gelijknamige boekhandel gevestigd in een oude kerk
• Cato by Cato – eetwinkel, to-go gerechten, traiteur en lunch
• De Bisschopsmolen – speltbakkerij
• Kruisherenhotel – slapen in een oud klooster en jezelf onderdompelen in luxe
• Le Salonard – bakker, delicatessen en lunch
• Wijn en Cava – Spanje! Jamón bellota please!
• Tuutsje van Teunsje – echt goede friet
• Harry van hotel Beaumont – eindelijk de zo gewenste steak tartare gevonden in Maastricht

Bonustip: huur een Vespa scooter, of beter nog een Vespa piaggio en scheur door Maastricht. De Vespa Lifestyle Store zit tegenover het Kruisherenhotel. Op die Vespa lukt het ook nog om naar Heerlen te gaan. Heerlen? Ja, daar zit brasserie Mijn Streek van Levy Smit. Een van de vriendelijkste mensen uit de horeca die ik ken op Twitter. Hij is een echte zuidelijke local die inmiddels aan veel mensen uit mijn netwerk Maastricht tips heeft gegeven. Daarnaast heeft Levy mooi horecawerk verzet bij hotel Beaumont en is hij nu de trotse eigenaar van een eigen restaurant.

Social media in de horeca

Natuurlijk heb ik social media zelf actief gebruikt tijdens mijn verblijf, maar ook gekeken naar de inzet hiervan door de horeca.

Wat viel mij op? Het lijkt wel alsof de Maastrichtse horeca een goedkope pakketdeal heeft met SoWiFi. In heel veel gevallen kwam ik dat tegen. Gratis wifi in ruil voor een Facebookpagina like of je e-mailadres. Ik houd daar niet van, het is voorwaardelijk gastvrij zijn, en het voegt ook niks toe als ik naar de Facebookpagina van de bedrijven kijk. Geen actie te zien en er wordt dus geen enkele inspanning gedaan om jou na de ‘like’ ook leuke, relevante en waardevolle informatie te geven. Ik heb alles gedeeld via 3G en 4G. 4G is in veel gevallen ook veel sneller dan de wifi in een horecabedrijf.

Snel met reageren via social media was het eerder genoemde Hotel Trash. Ook Visit Maastricht ging mij volgen op Twitter. Ze hadden online gezien dat ik in Maastricht was. Uiteindelijk reageerden ze ook op mijn vraag “hebben jullie nog tips voor mij”. Helaas was dat uren later toen ik de stad alweer had verlaten. Het account zegt “all you want to know about Maastricht“; dan is vragen krijgen toch te verwachten en is realtime reageren eigenlijk een must. Ik hoop dat de realtime en waardevolle interactie, het online tips geven en een social gids zijn voor toeristen nog gaat komen. Verder valt het mij op dat het inzetten van Foursquare – en tegenwoordig ook Swarm, de check-in app die gekoppeld is aan Foursquare – nog niet is ontdekt door de horeca. Zeker na de laatste update zijn deze locatiegebaseerde apps een goed middel om het digitale ‘word of mouth’ te stimuleren. Waarde – service, reserveringen, interactie gestuurd op terugkerende gasten – halen uit social media gebeurt niet vanzelf. Je zult als horecabedrijf een actieve aanwezigheid op de social media platformen moeten hebben om de waarde er ook uit te halen.

Bedankt voor een mooie 24 uur, Mestreech!

Maastricht is voor het slapen, eten en drinken een bezoek meer dan waard. En ga je niet voor het eten en drinken, dan vast voor een paar nieuwe schoenen. Het is de enige stad die ik ken die bijna net zoveel schoenwinkels als horecabedrijven heeft.

Ik adviseer, spreek en schrijf over trends en online ontwikkelingen in foodservice & hospitality en doe dat vooral vanuit persoonlijke ervaring. De concepten heb ik zelf gezien en ervaren tijdens een van mijn reizen over de wereld. Tijdens deze reizen ga ik op zoek naar trends en innovaties om te vertalen naar kennis en inspiratie voor mijn presentaties en klanten. Zowel die aan online als de offline kant. Privé en zakelijk komen hier samen in mijn grote liefde voor eten, gastvrijheid en reizen. Dat is ook te volgen op Instagram.

Een omgekeerde disclaimer

De reizen die ik maak en de horecabedrijven waar ik over schrijf bezoek ik voor eigen rekening. Ik investeer hier veel tijd en geld in omdat het een belangrijk onderdeel is om klanten goed van dienst te kunnen zijn. Indien de reis op uitnodiging of gesponsord is, zal dit duidelijk vermeld staan in een disclaimer.

#FoodFour op Instagram

Vanaf nu ga ik wekelijks een Food Four delen op Instagram van wat ik tegenkom. Het is niet alleen eten wat ik ga delen, maar ook mooie gastvrije ervaringen of speciale concepten en producten. Waarom ik dit doe? Gewoon omdat ik het zo leuk vind om de mooie wereld van food en hospitality zichtbaar te maken voor iedereen.

De Food Four start met vier momenten van week 18.

Balletje Bart Blikman | Caprese bij Nhow | Thee kunst | Kaas Cavatappi

Bonus #FoodFour

Speciaal bij de start een bonus Food Four uit Antwerpen.

Kelder Steakhouse | Vol | Flamande | Toffe Falafel

Heb jij ook een mooie eetervaring, word je verrast met gastvrijheid, of kom je een interessant concept of product tegen? Ik ben nieuwsgierig, dus deel jouw Food Four op Instagram met de hashtag #FoodFour. Dat hoeft natuurlijk niet elke week, maar zou wel leuk zijn. Ik ben met mijn Food Four te vinden op Instagram en natuurlijk ook op Twitter voor conversatie.

Dankzij Alex Klein maakte ik er zes jaar geleden kennis mee in Nederland: de flammkuchen of tartes flambée. Op de klassieke manier is de krokante, dunne deegbodem belegd met crème fraîche, uien en spek. Daarnaast kan er met vele ingrediënten gevarieerd worden. Van hartig tot zoet.

Toen, zes jaar geleden, heb ik ze direct op de menukaart van de Euromast gezet. Een paar jaar later is daar, op de begane grond, “flammkuchen café” Deli geopend. Inmiddels is de culinaire inzetbaarheid van de flammkuchen ontdekt in Nederland en begint het door te breken op de menukaart in de horeca. Eindelijk!

De liefde voor goed eten en het online en offline verbinden van mensen hebben Nina en ik doen besluiten om ook flammkuchen en bubbels te gaan verbinden aan een leuke groep mensen. Daarover later meer. We moesten natuurlijk wel de flammkuchen en bubbels even voorproeven.

De eerste Flammkuchen en Bubbels meetup 6 februari 2014

Gezellig was het. Een kleine vijftig culinaire liefhebbers hebben genoten. Een divers gezelschap met mensen uit de online en social media wereld, horecabedrijven en Rotterdammers die zich een avond prima hebben vermaakt met Flammkuchen en Bubbels.

Leestips voor een uitgebreid verslag van deze eerste Flammkuchen en Bubbels:

Wat mij betreft mag de flammkuchen in 2014 heel Nederland veroveren en ik hoop dat menig restaurant een eigen creatieve versie op de kaart zet. – Francesca Kookt

Wat begon met een beetje research en rondproeven werd een kwaliteitsslag tussen Amsterdam en Rotterdam. Flammkuchen: ooit een versnapering op kerstmarkten in Duitsland is nu een hoogwaardig kwaliteitsproduct (als je de goede hebt, daarover later meer). Flammkuchen met foie gras, iemand? – Tante Tip

Hoe zet je een product op de (horeca)markt, zonder dat het mij als ondernemer een enorme berg geld gaat kosten? Dan vraag je aan Kim van Velzen (culiman, trendwatcher, innovator en nog veel meer) of hij een Tweetup wil organiseren met de meest prominente Twitteraars in jouw regio. – FoodReporter.nl

And the winner van de wedstrijd tussen Rotterdam en Amsterdam van Tante Tip is …

Alle foto’s van Flammkuchen en Bubbels zijn hier te zien.

Vervolg op Flammkuchen en Bubbels

Update 29 juli 2014. We gaan voor een zomerse editie. Aan het strand en met cocktails. De datum volgt binnenkort!

Foto credit: Crave Concepts & Communications

Leven om te eten, niet eten om te leven

Het is mijn vertrekpunt in alles wat ik doe en ik maakte er mijn vak van. Bijna twintig jaar werkte ik als senior manager bij grote organisaties in food & hospitality. Tegenwoordig adviseer ik met mijn eigen bedrijf over social business, contentstrategie en hoe social media kan bijdragen aan de bedrijfsdoelstellingen. Ook spreek ik over trends en ontwikkelingen in foodservice & horeca en doe dat vooral vanuit persoonlijke ervaring. En de meeste concepten en trends waar ik over spreek, heb ik zelf gezien en ervaren tijdens een van mijn vele culinaire reizen over de wereld.

Ook in 2013 heb ik weer veel smakelijke gerechten mogen proeven. Een kleine selectie daarvan heb ik gebundeld tot My food journey 2013.

En als je er niet genoeg trek van hebt gekregen, hier nog My food journey 2012.

Buiten de deur ontbijten vind ik leuk. Lekker een vroege start en aansluitend kan ik dan ook gelijk aan de slag met werken. Met dit mooie zomerweer wilde ik natuurlijk buiten op het terras ontbijten dus op naar het strand.

Ik kom uit bij de Orangerie van de Hotels van Oranje in Noordwijk. Recht aan de boulevard maar zonder strand- of zeezicht. Vooraf nog even op de website gekeken en daar staat: het ontbijt is van maandag tot en met vrijdag van 7.00-10.00 uur. Ik ben hier op donderdag, tijdens de zomer(vakantie) en dan start het ontbijt vanaf 7.30 uur. Ik kom daar om 7.15 uur op een erg ongastvrije manier achter. Vermoedelijk de restaurantmanager vertelt mij dat het ontbijt om 7.30 uur start. Enigszins verbaast dat ik geen uitnodiging krijg om alvast plaats te nemen met een kopje koffie terwijl de laatste voorbereidingen voor het ontbijt worden gedaan antwoord ik ‘dan maak ik nog een ochtendwandeling over de boulevard’. Hij had het ook veel te druk met bijpraten met zijn (koks)collega’s al zittend/staand op het terras.

Een wandeling hier met mooi weer is heerlijk. Het uitzicht op zee is prachtig en er heerst (nog) een serene rust. Een lekker me-moment voor het ontbijt.

Om 7.30 uur ben ik terug om te ontbijten. De service is nogal stijf en de gastvrijheid komt geforceerd over. Lachen mag! Afrekenen van het ontbijt moet vooraf. Wel logisch met een makkelijke in- en uitloop van het restaurant, maar toch voelt dit bij mij altijd ‘verkeerd gastvrij’. Voor dit deel van een slechte start heb ik wel begrip. Voor het eerste deel om 7.15 uur absoluut niet.

Het ontbijt is uitgebreid. Biologische sappen, goede (bonen) koffie, veel broodsoorten en beleg, de gebruikelijke eiergerechten plus worstjes, spek, champignons, tomaat en witte bonen in tomatensaus. Komen hiet veel Engelsen? Jammer dat de fruitsalade smaakt naar een ‘gasverpakkingslucht’. Vooral de meloen smaakt slecht. Jammer dat er geen aardbeien staan; zomerfruit zou je toch verwachten. Er staat ook ‘champagne’ op het buffet. Daar vind ik het nog te vroeg voor maar als je hier vakantie viert is het wel een gevoel van verwennerij. Het ontbijt smaakt goed. Ik heb nog lekker een paar uurtjes op het terras gewerkt met gratis wifi. Gebruik hier het netwerk ‘free-internet’ voor. Het ‘Hotels van Oranje’ netwerk is voorbehouden aan gasten die een kamer hebben geboekt.

De rekening? In dit type hotels, vooral in Europa, altijd te hoog voor het gebodene; € 28 is een slechte prijs-kwaliteitverhouding. Voor dat bedrag moet je (willen) excelleren, niet alleen met assortiment maar vooral ook in beleving en service. Dat is precies wat de Hotels van Oranje niet doet.

Conclusie
Hier ontbijten? Ja, als het ontbijt inclusief in de kamerprijs is en anders niet. Vooral het gebrek aan gastvrijheid door het vasthouden aan service maar dan wel binnen de door ons vastgestelde tijdstippen, maakt het geen aanrader. Tel de prijs daarbij op en dan is €28 een slechte prijs-kwaliteitverhouding. Benieuwd hoe strak er wordt vastgehouden aan openingstijden in de andere restaurants van de Hotels van Oranje. Gewoon goed ontbijten voor een nette prijs kan helaas niet aan de boulevard van Noordwijk.

Nog een tip. Wil je gewoon lekker genieten van een ontwakende zee, parkeren aan de kop van de boulevard bij de vuurtoren is tot 10.00 uur gratis.

Dit is een blog in een serie ‘ontbijten buiten de deur’. Volgende keer het Van der Valk hotel langs de snelweg A4.

Vlaanderen, één van mijn favoriete plekken. Je zit er zo, hebt het gevoel van vakantie en er is een echte culinaire cultuur. Eten, genieten en vakmanschap is hier belangrijk, stelt echt iets voor en de Vlamingen nemen daar uitgebreid de tijd voor.

Geen enkele twijfel dus om op uitnodiging van Visit Vlaanderen af te reizen naar Gent in het kader van ‘Flanders is a Festival’. Het hele jaar zijn er in Vlaanderen meer dan 280 festivals te bezoeken. Ik ben naar het Gent Jazz festival geweest en heb ook de stad Gent culinair herontdekt.

Sweet

Vriendelijkheid is het eerste wat mij weer opvalt. Aan de receptie bij het hotel, op de terrassen, in de restaurants en op het Jazz festival. Het geeft gelijk een gevoel van welkom en het kost niks! Wat ook niks kost is wifi internet in het centrum. Op de verschillende ‘Leien’ faciliteert de stad gratis openbaar wifi internet. Op die manier wordt het een stuk eenvoudiger voor mensen om hun Gentse ervaringen te delen.

Gent is van de zoete kant. Dat wil zeggen, op elke hoek van de straat zit een chocolatier en worden Brusselse wafels, die ontdekt zijn in Gent, verkocht.

De lokale zoete specialiteit zijn de ‘Gentse neuzen’; kegelvormige frambozensnoepjes gebonden met Arabische gom. De neuzen moeten zo vers mogelijk gegeten worden en daarom is export nooit van de grond gekomen. Dit officieel erkende Vlaamse streekproduct is mierzoet maar erg lekker.

Gravensteen

Het Gravensteen is de oude burcht uit de twaalfde eeuw die middenin het centrum boven de stad uittorent. Om de hoek zit hotel Gravensteen in een mooi historisch pand met ruime kamers, gratis wifi en hele vriendelijke medewerkers. Het ontbijt hier is meer dan goed; uitgebreide selectie van kazen, vleeswaren, erg lekker brood, yoghurt, vers fruit en jamsoorten die ambachtelijk gemaakt zijn. Als je een kamer boekt zonder ontbijt, Julie’s House zit om de hoek en is een leuk plekje om eens te ontbijten.

Julie’s House, baked with love, served with joy! Julie doet haar naam eer aan. Een uitgebreide selectie van zelfgemaakte taarten en cupcakes en keuze uit vier ontbijtjes van €4 tot €14. Daarnaast kun je alle ontbijtgerechten ook los van de kaart bestellen. Een cappuccino of thee erbij en met lekker weer op het terras neerploffen terwijl Gent aan je voorbijtrekt.

On the jazz

De hele woensdag en donderdag overdag is het heerlijk weer maar op donderdagavond onderweg naar de eerste avond van het Gent Jazz festival begint het te stortregenen. Bij aankomst op het festivalterrein is het gelukkig droog. Jammer dat dit wel de bezoekersaantallen heeft beïnvloed op de eerste avond want die hebben zeker iets gemist.

Het Igor Gehenot Trio en Miguel Zenón Quartet openen de avond in een relaxte sfeer. De superster van de eerste avond is de legendarische flamenco gitaris Paco de Lucia geen jazz maar wel erg goed! Een stukje Spaans temperament in een mooie sfeer.

Het festival staat niet alleen bekend om de zeer goede line-up van artiesten maar ook om de culinaire invulling. Kwaliteit telt ook voor de catering en daarom staan er verschillende restaurants uit Gent die allemaal de nadruk leggen op goede smaken en gezonde en volwaardige voeding met aandacht voor lokale seizoensproducten. Daarbij worden ook gerechten aangeboden die arm zijn aan koolhydraten of glutenvrij zijn om tegemoet te komen aan de wensen van enkele doelgroepen die op festivals meestal niet aan hun trekken komen.

De donderdag is ook op het festival ‘Veggie Day’. De veggie capital of Europe roept alle Gentenaren op om één dag in de week, bijvoorbeeld donderdag, geen vis of vlees te eten. Goed voor het klimaat, je eigen gezondheid en de smaakpapillen. Ook veel horecazaken doen mee aan ‘Veggie Donderdag‘ en besteden extra aandacht aan groentes en andere vegetarische gerechten. Een goed initiatief wat absoluut niet ten koste gaat van de kwaliteit en diversiteit in het eten.

Ik ben een liefhebber van vis en vlees maar heb ook zonder uitstekend gegeten op het festival. Een megaburger van gegrilde groentes met knoflooksaus, pasta met huisgemaakte pesto en parmezaan en een Indiase soep waarvan ik nu bijna nog nabrand. Als afsluiter een ambachtelijk ijsje van ‘bio de trog’.

Stiekem vond ik op veggie day toch een foodkraam die mosselen verkocht en die kon ik echt niet weerstaan. Met acht soorten bier, een in het oog springende Duvel bar, prima wijnen in een echt glas en goede espresso is dit het soort festival waar ik naast de muziek ook echt voor een avond uit eten naartoe zou gaan.

Meer over de culinaire stad Gent volgt binnenkort.

Mijn bezoek aan Vlaanderen is gefaciliteerd door Visit Vlaanderen als onderdeel van de Flanders is a festival bloggers campagne. Zoals altijd zijn al mijn ervaringen en meningen van mijzelf zonder inhoudelijke inmenging van derden. Wil je deze zomer weten wat er allemaal nog gebeurt tijdens Flanders is a festival, volg dan op Twitter de hashtag #fiaf12.

Barcelona, Parijs, Londen. Interessante culinaire wereldsteden en ik voeg daar Praag graag aan toe. Net als in veel andere steden kun je hier de gebruikelijke toeristische hap eten maar vooral kan je hier ook culinair verrast en geïnspireerd worden. Een groot voordeel van Praag? Het eten is vaak in verhouding tot andere Europese steden niet overprijst!

De Tsjechen houden van hun tradities, ook met eten. Toch is er de afgelopen jaren een andere trend in eten op gang gekomen doordat veel (jongere) Tsjechen meer en makkelijker hebben kunnen reizen. Deze invloeden beginnen nu ook echt zichtbaar te worden in Praag.

Met koffie start alles

Ik begin de dag altijd met koffie, het liefst buiten de deur om lekker mensen te kijken en de lokale gebruiken te ervaren. Starbucks is hier uiteraard ook gearriveerd maar veel leuker zijn de lokale koffiezaken.

Doubleshot Café is er zo eentje. Gerund door drie jonge Tsjechen die een missie hebben om hun land kennis te laten maken met de echte kwaliteit van koffie en al haar onontdekte mogelijkheden. Naast het café verkopen ze ook (online) koffiebonen waarbij ze oog hebben voor de belangen van de koffieboeren. Het café is simpel ingericht, zit de hele dag vol met locals en de sfeer is ontspannen. Het gaat hier om de kwaliteit van de koffie, niet om de verpakking.

Geheel anders maar ook zeker de moeite waard is Café Louvre. Je drinkt hier goede koffie en eet er zalige patisserie in een Weense salonstijl. Het is een prachtig historisch gebouw waar Franz Kafka en Albert Einstein graag geziene gasten waren.

Het is in ieder geval een grote pré om te zien dat in Praag op veel plekken echt goede koffie kan worden gedronken.

Food food food

Dat is toch waar het voor mij om draaide in Praag en de stad heeft mij erg verrast. Indiaas, Italiaans, Scandinavisch en Frans zijn de voornaamste invloeden die ik heb geproefd. Het leukste was echter om te ervaren dat veel Tsjechische Chefs hun eetcultuur niet verloochenen. Er wordt veel gewerkt met producten en oude recepten uit het eigen land gecombineerd met die buitenlandse invloeden.

Echt lokaal is Lokal met pubstijl Tsjechisch eten. De menukaart heeft geen Engelse versie maar de vriendelijke obers vertalen het met plezier voor je. Hier wordt gekookt met verse, lokale ingrediënten en het nationale gerecht svícková, runderlende in een rijke romige saus met brooddumplings en cranberrysaus, is fantastisch hier.

Bij V Zatisi ervaar ik het nieuwe Tsjechische koken op hoog niveau. Alle gerechten zijn licht en modern, de bediening is zeer vriendelijk en gastvrij. Geitenkaas gecombineerd met in het zuur ingelegde champignons; kwartel en super krokante eend en de hemelse afsluiting van apfelstrüdel met crème Anglaise. Dineren hier is een avond uit in een restaurant waar uitstekend wordt gekookt in een mooie strakke inrichting.

Hemelse apfelstrüdel met crème Anglaise

De restaurantgroep waar V Zatisi toe behoort is partner van het Unicef programma Life, give a good start. Dat vind ik altijd een goed teken, oog hebben voor wat er gebeurt in de wereld.

Michelinsterren

Ook Praag heeft ze inmiddels. Twee restaurants ontvingen in maart 2012 hun eerste Michelinster. Het meest bijzondere hieraan is dat het beide Tsjechische chefs zijn.

Bij restaurant La Degustation Bohême Bourgeoise is de basis van de kookvisie een kookboek uit de negentiende eeuw. Die recepten en technieken weet chefkok Oldřich Sahajdák om te zetten in een moderne, lichte stijl van koken en een presentatie van de gerechten die adembenemend mooi is.
Het zevengangen Bohême Bourgeoisemenu met wijnarrangement bestaat volledig uit Tsjechische producten en wijnen. Oldřich Sahajdák neemt je mee door zijn land en laat je proeven van boheemse forel, fazantenhart met lenteui, meerval uit Třeboň, sappige boerenkip, eend uit Stepanovsko en sluit af met olomoucké tvaruzky, een Tsjechische kaas die vergelijkbaar is met epoisse en rabarbertaart met boterkruimels en bierschuim. Een avond lang culinaire mondstrelingen in een sfeer waar je voelt dat hier gepassioneerde professionals jou de avond van je leven willen bezorgen.

De tweede chef met een Michelinster is Roman Paulus van restaurant Alcron. Ook hij kookt licht en modern en laat zich sterk inspireren door de zee. Soms lijkt het wel alsof je in Scandinavië bent getuige zijn aardappel- octopussalade; friszuur, romig en een goede bite. Het hart van Roman heeft hem terug naar Tsjechië gebracht na een imposante carrière in Oostenrijk, Londen en op de Queen Elisabeth II.

Deze nieuwe Michelinsterren chefs gaan met een hernieuwd culinair zelfvertrouwen er zeker voor zorgen dat Praag ook een inspirerende bestemming wordt voor culinaire reizigers.

Praagse tophotels en hun restaurants

Uiteraard heeft ook Praag een aantal zeer luxe hotels. Het Four Seasons, het Mandarin Oriëntal en het Buddha-bar hotel zijn alle drie schitterend en heerlijk overdadig luxe. Vaak hebben dit soort hotels een celebrity chef restaurant. Bij Spoon by Alain Ducasse (inmiddels gesloten) in het InterContinental hotel Hong Kong heb ik bijvoorbeeld fantastisch gegeten. Ik hou wel van dit soort hotels en zeker als er een goed restaurant bij zit. In Praag zit trouwens in geen van deze hotels een celebrity chef restaurant maar wie weet wordt ooit de huidige chef wel een rockstar celebrity.

Het Four Seasons hotel Praag had ooit een Michelinster restaurant. De chefkok vertrok naar Sint Petersburg en weg was de ster. Daarom hebben ze nu gekozen voor een andere koers. Niet meer gericht op een Michelinster maar sterker op de lokale (zakelijke) markt. CottoCrudo is een restaurant met Italiaanse menukaart en een binnentuinterras aan de rivier. Met mooi weer zit je hier heerlijk rustig en lunchen is hier goedkoop in verhouding tot de kwaliteit. Een mozzarellabar, goede Italiaanse droge worsten en een uitgebreide keuze uit kazen. Ik heb hier uitstekend geluncht en de service was fijn; niet stijf maar de medewerkers voelen juist goed aan wat voor gast je bent. Er is misschien een barrière om zo’n luxe hotel binnen te lopen. Hoeft niet, elke gast wordt met hetzelfde plezier verwelkomt dus loop naar binnen en ga hier heerlijk lunchen.

Ook vlakbij Charles Bridge aan de andere zijde van de rivier de Moldau ligt het Mandarin Oriëntal hotel. De bar Barego is een hotspot in Praag. Een cocktail in een chique ontspannen sfeer of ’s avonds laat als je nog trek hebt kleine Aziatische gerechtjes eten. Ze serveren vooral een hele goede Indiase curry. Een speciale vermelding voor de koffiekaart. Je kunt hier Jamaica Blue Mountain en Kopi Loewak koffie drinken. Beide koffiesoorten behoren tot de allerduurste en volgens sommigen de allerbeste koffie ter wereld. Mij bracht het weer even terug naar het moment dat ik deze koffie dronk in Jamaica en Vietnam. De koffie is van uitstekende kwaliteit maar of de prijs-kwaliteitverhouding in orde is, laat ik aan je eigen beoordeling over. Barego is een leuke, mooie plek. Niet goedkoop maar zeker de moeite waard om te bezoeken als je van luxe, bijzondere koffie en goed eten houdt.

Ook de welbekende Buddha-bar zit in Praag met een hotel-restaurant. Het hotel heeft prachtige kamers, helemaal zoals je verwacht en het restaurant ziet er ook in Praag gewoon af uit. Het gevoel bekruipt mij echter dat dit (ook hier) meer een concept is dan een restaurant met een ziel. Het eten is echt overprijst voor de kwaliteit en hip, hipper, hipst is wat hier telt. Mij heeft het in ieder geval niet geraakt, maar ik begrijp de locals en hipsters wel die hier een avond plezier beleven.

De bijnaam Gouden Stad die Praag heeft begint ook voor het culinaire niveau te gelden. Nog niet overal en wijdverbreid maar zeker al op vele plekken. Kies dus eens wat anders dan de gebruikelijke culinaire bestemmingen en vlieg naar Praag. Je krijgt geen spijt!

Wil je meer weten over Tsjechië als culinaire bestemming. Lees dan ook vooral mijn eerdere blog op Reisbijbel.

Mijn eerste indruk: ‘onbekend maakt onbemind’. Ik wilde het land onbevangen culinair gaan ervaren en toch kreeg ik vooraf een Oostblok visioen; veel, zwaar en doorgekookt eten. Nu ik terug ben is dat Oostblok beeld volledig verdwenen. Praag, maar ook het platteland eromheen biedt een scala aan culinaire mogelijkheden. Van traditionele gerechten als Svíckova en dumplings tot gebraiseerde eend met appel op Michelinster niveau. Verrassend goed, gebaseerd op traditionele recepten met een hedendaagse kookstijl. Daarnaast ontwikkelt met name Praag zich economisch in hoog tempo. Mede door het toerisme zie je dan ook dat er een grote, behoorlijk welvarende middenklasse ontstaan is. De horeca ontwikkelt zich mee met de behoeftes van deze steeds groter wordende groep. Hierdoor zie je steeds meer koffiebars, cocktail en sushi bars, Franse stijl bistro’s en restaurants die zich richten op het luxe segment. Ik ben onder de indruk geraakt van de hospitality en de culinaire ontwikkelingen in dit land. Het is allang geen Oostblok meer en Praag groeit als citytrip bestemming en mijn overtuiging is dat het ook een culinaire ‘geniet en inspiratie bestemming’ wordt voor velen.

De komende tijd zal ik verslag doen van mijn reis en alle ontdekkingen. Er zullen in ieder geval blogs en artikelen verschijnen hier op mijn eigen website, op reiswebsite Reisbijbel, op Foodnext.nl en op de website van Kaat Mossel. Mocht je interesse hebben in een artikel of foto’s van culinair Tsjechië, vraag het mij (voor gebruik) via de comments. Ik deel graag!