Deze iPad only app houdt het midden tussen een slideshow met foto’s en een ‘echte’ video. Ik heb de app gebruikt en dit zijn mijn ervaringen:

Plus van Voice

• Eenvoudig in gebruik
• Je kunt eigen foto’s gebruiken, maar er is ook bibliotheek van Adobe met iconen en foto’s beschikbaar
• Elke slide is instelbaar: de tekst, de tijdsduur en de vormgeving
• Muziek kan worden toegevoegd via de eigen iTunes bibliotheek
• Bij elke slide kun je zelf tekst inspreken; leuke functie!

Min van Voice

• De kleur en font van het lettertype is (nog) niet aanpasbaar
• Je kunt geen video-opnames invoegen
• De video is wel te embedden (via de link op desktop) maar niet te downloaden om verder te bewerken
• Het is geen volledige vervanging voor een professionele video

Als je de video hebt gemaakt is het een kwestie van uploaden en delen.

Paar weetjes nog

• Instellingen: keuze tussen openbaar – via het Voice netwerk zichtbaar- en privé (enkel mensen met de link kunnen de video bekijken).
• Delen kan ook via Twitter en Facebook en er kan een link gegeneerd worden die je kunt e-mailen.
• Edit credits: hier worden automatisch de credits voor de gebruikte iconen en foto’s uit de bibliotheek genoemd maar kun je ook zelf nog credit geven aan bijvoorbeeld mensen die hebben meegewerkt. Credits geven voor gebruikt materiaal is een must. Credits geven aan mensen die hebben meegewerkt is vriendelijk zijn.
• De embed code voor de video is te vinden via de gegenereerde link – op dekstop.
• Let op bij embedden voor multi device: op mobiel zie je niet het volledige beginbeeld. Klik op ‘play’ en de video opent wel fullscreen. Voor responsive websites geldt dat je goed de afmetingen van het iframe moet testen om op desktop, mobiel, iPad en iPad mini de video volledig te zien. Kost extra tijd maar content voor elk apparaat goed weergeven is relevanter dan ooit.

Hier is het resultaat. Een Voice video van mijn bezoek aan Maastricht.

Heb je tips, ideeën voor toepassingen om Voice te gebruiken of ken je de app nog beter dan ik, laat het dan weten.

]]> https://kimvanvelzen.nl/2014/08/10/handige-video-app-voor-ipad-voice-van-adobe/feed/ 1 https://kimvanvelzen.nl/2014/08/10/maastricht-eten-slapen-drinken-horeca/ https://kimvanvelzen.nl/2014/08/10/maastricht-eten-slapen-drinken-horeca/#comments Sun, 10 Aug 2014 20:24:02 +0000 http://kimvanvelzen.nl/?p=4613 Op de hoogte blijven van ontwikkelingen in de (online) horeca kan door erover te lezen, kennis uit te wisselen met anderen maar lukt vooral door het zelf te zien en te ervaren. Ik wilde ontdekken wat er gebeurt in de horeca van het diepe zuiden. Via Twitter lees ik er wel iets over, met dank aan Levy Smit, maar het is jaren geleden dat ik voor het laatst in Maastricht was.

Vierentwintig uur Maastricht

• Heeft het gevoel van een weekend weg in het buitenland opgeleverd
• Ontspannen sfeer, veel historie en het zonnige weer werkte ook mee aan het lekker weg in eigen land gevoel
• Meer dan twintig horecabedrijven bekeken, geproefd en ervaren

Het was een korte, leuke en nuttige trip. Ik heb met eigen ogen – en mond – kunnen ervaren wat er gebeurt in de horeca.

Maastricht heeft goede horeca, is gastvrij en de mensen zijn gezellig!

Met de iPad app Voice heb ik een video gemaakt van mijn bezoek.

Video maken en monteren vergt veel oefening en is tijdrovend werk weet ik uit ervaring. Deze handige app houdt het midden tussen een slideshow met foto’s en een ‘echte’ video.

Lees mijn ervaring met de iPad app Voice

Wat is er waanzinnig aan Maastricht?

• Het gevoel voor oude en lokale tradities. Het is vooral te zien in de vele café’s. Het geeft een warm traditioneel gevoel op een eigentijdse manier
• Horeca op bijzondere plekken; in een oude kerk en een voormalig klooster
• Specialisatie is ook hier steeds meer te zien in de horeca. Meer focus op een enkele productsoort of traditionele producten uit een land; echt de diepte in op productniveau en niet de breedte van ‘dertien in een dozijn’ gerechten. Hoe simpel de bedrijven er ook uitzien, ik was onder de indruk van de kwaliteit bij Tuutsje van Teunsje – friet en snacks – en Wijn en Cava – ‘echt eten uit Spanje’

Slapen bij een Haas

Hebben we gedaan bij Haas op het Vrijthof. Een luxe guesthouse zoals ze zichzelf beschrijven. Gelegen op een toplocatie, recht aan het Vrijthof. Wij hadden de superior suite met een gigantische woonkamer, twee slaapkamers, een patio met terras, een gevulde koelkast en een privélift naar de suite. Opvallend leuk: er is een wijnkelder en elke kamer heeft daar een eigen wijnkast. De suite is geen budgetkeus, maar voor elk budget zijn er hier kamers beschikbaar. Wij waren laat met boeken en hadden weinig keus meer.

Het hotelaanbod in Maastricht

Het aanbod is groot en bestaat uit veel meer dan alleen de ketenhotels. Met Hotel Trash had ik via Twitter nog even contact. Niet geweest maar ziet er op het eerste online gezicht leuk uit. In ieder geval reageerden ze via Twitter snel op mijn vragen, wat altijd in het voordeel spreekt. Dat kan niet gezegd worden van Designhotel Maastricht. Tijdens mijn zoektocht naar een hotel, las ik dat ze kamers hebben met een balkon. Echter in het boekingsproces kon ik die niet vinden. Even navragen via Twitter dan maar. Ik lees het Twitterprofiel van Designhotel Maastricht: “Welkom, dit is de webcare van Designhotel Maastricht – Hampshire Eden**** | Hoe kan ik je helpen? Tweet mij voor, tijdens of na je verblijf“. Goede actieve houding om social media als serieus klantkanaal in te zetten. Het hotel moedigt per slot van rekening zelf actief aan om vragen te stellen. Ik wacht helaas nu nog op een antwoord. Dat heeft het hotel in dit geval dus een boeking gekost. Wat kost het nog meer als je niet aanwezig bent via online en social media kanalen? Mijn tip aan het Designhotel is om Twitter als servicekanaal goed in te richten en hun belofte uit de biografie na te komen; andere keuzes zijn de Twitterbiografie aanpassen of het account opheffen. Niks zo erg als verkeerde verwachtingen scheppen. 

Mijn andere tips voor hotels in Maastricht:

• Hotel Beaumont
• Hip Hotel St. Martenslane
• Townhouse Design Hotel
• Derlon Hotel
• Kruisherenhotel

Welke horeca heb ik bezocht

Meer dan twintig horecabedrijven heb ik bezocht. Een trendtour is net werken. Wel heel leuk werk. Een aantal van de bedrijven licht ik er extra positief uit.

• Coffeelovers Dominicanen – in de gelijknamige boekhandel gevestigd in een oude kerk
• Cato by Cato – eetwinkel, to-go gerechten, traiteur en lunch
• De Bisschopsmolen – speltbakkerij
• Kruisherenhotel – slapen in een oud klooster en jezelf onderdompelen in luxe
• Le Salonard – bakker, delicatessen en lunch
• Wijn en Cava – Spanje! Jamón bellota please!
• Tuutsje van Teunsje – echt goede friet
• Harry van hotel Beaumont – eindelijk de zo gewenste steak tartare gevonden in Maastricht

Bonustip: huur een Vespa scooter, of beter nog een Vespa piaggio en scheur door Maastricht. De Vespa Lifestyle Store zit tegenover het Kruisherenhotel. Op die Vespa lukt het ook nog om naar Heerlen te gaan. Heerlen? Ja, daar zit brasserie Mijn Streek van Levy Smit. Een van de vriendelijkste mensen uit de horeca die ik ken op Twitter. Hij is een echte zuidelijke local die inmiddels aan veel mensen uit mijn netwerk Maastricht tips heeft gegeven. Daarnaast heeft Levy mooi horecawerk verzet bij hotel Beaumont en is hij nu de trotse eigenaar van een eigen restaurant.

Social media in de horeca

Natuurlijk heb ik social media zelf actief gebruikt tijdens mijn verblijf, maar ook gekeken naar de inzet hiervan door de horeca.

Wat viel mij op? Het lijkt wel alsof de Maastrichtse horeca een goedkope pakketdeal heeft met SoWiFi. In heel veel gevallen kwam ik dat tegen. Gratis wifi in ruil voor een Facebookpagina like of je e-mailadres. Ik houd daar niet van, het is voorwaardelijk gastvrij zijn, en het voegt ook niks toe als ik naar de Facebookpagina van de bedrijven kijk. Geen actie te zien en er wordt dus geen enkele inspanning gedaan om jou na de ‘like’ ook leuke, relevante en waardevolle informatie te geven. Ik heb alles gedeeld via 3G en 4G. 4G is in veel gevallen ook veel sneller dan de wifi in een horecabedrijf.

Snel met reageren via social media was het eerder genoemde Hotel Trash. Ook Visit Maastricht ging mij volgen op Twitter. Ze hadden online gezien dat ik in Maastricht was. Uiteindelijk reageerden ze ook op mijn vraag “hebben jullie nog tips voor mij”. Helaas was dat uren later toen ik de stad alweer had verlaten. Het account zegt “all you want to know about Maastricht“; dan is vragen krijgen toch te verwachten en is realtime reageren eigenlijk een must. Ik hoop dat de realtime en waardevolle interactie, het online tips geven en een social gids zijn voor toeristen nog gaat komen. Verder valt het mij op dat het inzetten van Foursquare – en tegenwoordig ook Swarm, de check-in app die gekoppeld is aan Foursquare – nog niet is ontdekt door de horeca. Zeker na de laatste update zijn deze locatiegebaseerde apps een goed middel om het digitale ‘word of mouth’ te stimuleren. Waarde – service, reserveringen, interactie gestuurd op terugkerende gasten – halen uit social media gebeurt niet vanzelf. Je zult als horecabedrijf een actieve aanwezigheid op de social media platformen moeten hebben om de waarde er ook uit te halen.

Bedankt voor een mooie 24 uur, Mestreech!

Maastricht is voor het slapen, eten en drinken een bezoek meer dan waard. En ga je niet voor het eten en drinken, dan vast voor een paar nieuwe schoenen. Het is de enige stad die ik ken die bijna net zoveel schoenwinkels als horecabedrijven heeft.

Ik adviseer, spreek en schrijf over trends en online ontwikkelingen in foodservice & hospitality en doe dat vooral vanuit persoonlijke ervaring. De concepten heb ik zelf gezien en ervaren tijdens een van mijn reizen over de wereld. Tijdens deze reizen ga ik op zoek naar trends en innovaties om te vertalen naar kennis en inspiratie voor mijn presentaties en klanten. Zowel die aan online als de offline kant. Privé en zakelijk komen hier samen in mijn grote liefde voor eten, gastvrijheid en reizen. Dat is ook te volgen op Instagram.

Een omgekeerde disclaimer

De reizen die ik maak en de horecabedrijven waar ik over schrijf bezoek ik voor eigen rekening. Ik investeer hier veel tijd en geld in omdat het een belangrijk onderdeel is om klanten goed van dienst te kunnen zijn. Indien de reis op uitnodiging of gesponsord is, zal dit duidelijk vermeld staan in een disclaimer.

Gastvrijheid. In de horeca wordt er makkelijk over gesproken. Natúúrlijk zijn wij gastvrij, zegt men. Maar de praktijk is vaak anders. Als er niemand oogcontact maakt of de keuken nét gesloten is … Gastvrijheid is het onvoorwaardelijk vervullen van de behoefte van en de zorg voor een gast. En te vaak de sluitpost. Het is het hoofdproduct, geen bijproduct, en dat perfectioneer je, neem je nooit als vanzelfsprekend. Zonder gastvrijheid koop je een gemankeerd product. Een auto zonder wielen.

Gastvrijheid wordt vaak verward met service, maar er zit een groot verschil tussen deze twee. Service ontstaat door goed uitgevoerde werkprocessen, maar zorgt niet voor de koopbehoefte. Niet voor niets roept de keukenbrigade “Service please!” als er gerechten klaarstaan. Terwijl juist de gastvrijheid – de aandacht voor de gast en bijzondere details – dat beetje extra geeft waardoor je je welkom voelt, de ervaring compleet wordt en je terugkomt.

Dé uitdaging voor een gastvrije onderneming ligt in het moment van levering. Gastvrijheid is uniek en realtime; bij elke gast is weer sprake van een nulpunt. Realtime presteren, zonder foutmarge, legt een behoorlijk druk op een organisatie en haar mensen. Een foute levering van een product kan worden goedgemaakt met een nieuwe levering en een compensatie. Maar dat kan niet in de horeca. Weleens tegen een bruiloftspaar gezegd: “Vandaag ging het niet zo goed, ik lever u een nieuw huwelijksfeest”? Gastvrijheid niet leveren is niet te compenseren. Daarentegen: échte gastvrijheid plaatst een onuitwisbare herinnering in het hoofd van de gast. Geen betere start voor loyaliteit.

Het tastbaar maken van het begrip gastvrijheid is overigens best moeilijk. Het verschilt per bedrijf en is mede afhankelijk van de gast-/klantbelofte. Natuurlijk zijn er universele waarden zoals vriendelijkheid en opmerkzaamheid, maar het gaat veel verder. Gastvrijheid is het vertalen van de interne normen van jouw bedrijf. Wat moet de gast geleverd krijgen, in welke tijd, op welke manier en van welke kwaliteit? Houd daar onverkort aan vast. Ook, en juist vooral, als de gast niet klaagt.

In mijn operationele horecacarrière werkte ik bij veel bedrijven met een lijst van zaken waaraan geen concessies werden gedaan, ongeacht de kosten en consequenties van inspanning en tijd. Overschreden we de grens, dan traden we de gast actief tegemoet en compenseerden we dit. Zoiets laat zien dat er geen loze belofte is gedaan.

Verder reis ik veel en kom ik vaak in hotels. Eén belofte is dan bijvoorbeeld de inchecktijd. Toch gebeurt het vaak dat de kamer niet gereed is. Hoe men daarmee omgaat? Gemiddeld is het niet best. “Onze excuses en u kunt de koffer alvast in onze opslag zetten”, lijkt de norm, maar is niet voldoende. De belofte wordt immers niet nagekomen. Hoe anders zou het volgende overkomen? “We zorgen voor een hapje en drankje in de bar en onze conciërge kan u alvast tips geven. Het spijt ons namelijk enorm dat we de kamer nog niet klaar hebben, zoals beloofd.” Die onthoud ik wel, want het voelt echt en gemeend. En dát is gastvrijheid.

Gastvrijheid echt leven en dan koppelen aan die belofte, levert veel op. Offline maar ook online, waar de ervaringen tegenwoordig volop worden gedeeld. En dat maakt gastvrijheid niet alleen heel mooi om te ervaren, maar ook de meest onderschatte marketingstrategie.

Deze column is eerder verschenen in Entree Magazine.

Gastvrijheid is de meest onderschatte marketingstrategie
Click To Tweet

Ik adviseer, spreek en schrijf over trends en online ontwikkelingen in foodservice & hospitality en doe dat vooral vanuit persoonlijke ervaring. De concepten heb ik zelf gezien en ervaren tijdens een van mijn reizen over de wereld. Tijdens deze reizen ga ik op zoek naar trends en innovaties om te vertalen naar kennis en inspiratie voor mijn presentaties en klanten. Zowel die aan online als de offline kant. Privé en zakelijk komen hier samen in mijn grote liefde voor eten, gastvrijheid en reizen. Dat is ook te volgen op Instagram.

Een omgekeerde disclaimer

De reizen die ik maak en de horecabedrijven waar ik over schrijf bezoek ik voor eigen rekening. Ik investeer hier veel tijd en geld in omdat het een belangrijk onderdeel is om klanten goed van dienst te kunnen zijn. Indien de reis op uitnodiging of gesponsord is, zal dit duidelijk vermeld staan in een disclaimer.

Het werkt heel eenvoudig. Een quote wordt vaak gedeeld. Dus na de quote voeg ik de ‘click to tweet’ functie in. Spreekt de quote aan, kunnen lezers die heel eenvoudig delen.

Maak het delen van content eenvoudig. Hoe makkelijker dit is, hoe meer het wordt gedeeld.

Maak het delen van content eenvoudig. Hoe makkelijker dit is, hoe meer het wordt gedeeld!
Click To Tweet

Visuele content spreekt aan

Ook visuele content gebruiken is effectief. Het wordt sneller verwerkt door onze hersenen, vaak beter gedeeld en valt meer op in de drukke timeline van Twitter en Facebook. Niet voor niets is Instagram een razend populair platform; ook voor merken.

Visuele content wordt 60.000 keer sneller verwerkt door onze hersenen dan tekst.
Click To Tweet

Natuurlijk is het uitgangspunt dat de content waarde heeft voor de lezer. Rommel wordt nooit beter door het gebruik van tools.

Hebben jullie nog tips die snel en makkelijk inzetbaar zijn om content meer op te laten vallen en beter gedeeld te krijgen?

De redenen van gast om feedback te geven

Vaak geef ik tussentijds of aan het einde van een bezoek feedback. Deze keer echter niet, want ik wilde de afspraak niet bederven. Dit is váák de reden dat gasten niet ter plekke hun werkelijke reactie geven. Een andere reden is het willen sparen van de bediening. En de vraag of alles naar wens was, wordt niet als uitnodiging tot feedback ervaren, maar als beleefdheidsvraag. Pas als de ervaring heel erg slecht of goed is, geeft de gast vaak gelijk zijn werkelijke reactie.

Elke horecaondernemer kent de situatie wel. De gast zei niets, maar heeft wel een slechte recensie geschreven of zijn ongenoegen geuit via sociale media. Als je dat weet heb je overigens nog geluk. Veel erger is het als de gast helemaal geen vindbare of zichtbare reactie geeft. Dan weet je dus nooit hoe de werkelijke ervaring was en die is wel zeer waardevol voor het kunnen verbeteren van de service, gerechten en totale beleving.

De meest schadelijke recensie voor horeca is geen recensie krijgen van de gast
Click To Tweet

De gast deelt altijd zijn ervaring

In ieder geval deelt de gast na afloop toch wel zijn ervaring. Met vrienden tijdens een verjaardag óf via sociale media. De offline gedeelde ervaring is vaak onzichtbaar voor het bedrijf en zelfs als je deze wel te horen krijgt, is het moeilijk haar weer te delen met anderen. De ónline gedeelde ervaringen zijn meestal wel vindbaar en, het grootste voordeel, ook heel eenvoudig deelbaar. Het bereik van een online gedeelde ervaring is duizend keer groter dan het bereik van een offline ervaring. Ook ontstaat een extra kans om contact te hebben met de gast die tevreden of niet tevreden was en dit niet expliciet tijdens het verblijf aangaf. Zelfs als er bij de gast niet de intentie is om dit met het horecabedrijf te communiceren, kun je zijn ervaring vaak terugvinden. Het is dan veel eenvoudiger om te achterhalen hoe de gast echt denkt over het bedrijf en op basis daarvan verbeteringen door te voeren. Of om aan veel meer mensen dan voorheen zichtbaar te maken hoe goed jouw horecabedrijf juist wordt beoordeeld.

Online is de echte gastervaring zichtbaar

Daarmee is de online gastreactie waardevoller geworden dan de offline gastreactie. Monitor dus vanaf nu het web met andere doelstellingen. Reageer vanuit het uitgangspunt dat het een cadeautje is dat de gast zijn ervaring online deelt, ook in het geval van een klacht. En stop met de mantra dat de gast ter plaatse zijn ervaring moet delen zodat er dán nog iets aan kan worden gedaan. Het is niet de taak van de gast om de horecaondernemer actief te voorzien van feedback. Het is zeer prettig als dit gebeurt, koester gasten die dit doen, maar het is dus zeker geen vanzelfsprekendheid.

En of een ervaring nu off- of online wordt gedeeld, doet uiteindelijk niet ter zake. De beste ondernemers achterhalen altijd de werkelijke ervaring. Als de gast maar erkend wordt: dat is per slot van rekening het enige waar hem om gaat.

Deze column is eerder verschenen in Entree Magazine.

De online reactie van gast is waardevoller dan de offline reactie
Click To Tweet

Dankzij Alex Klein maakte ik er zes jaar geleden kennis mee in Nederland: de flammkuchen of tartes flambée. Op de klassieke manier is de krokante, dunne deegbodem belegd met crème fraîche, uien en spek. Daarnaast kan er met vele ingrediënten gevarieerd worden. Van hartig tot zoet.

Toen, zes jaar geleden, heb ik ze direct op de menukaart van de Euromast gezet. Een paar jaar later is daar, op de begane grond, “flammkuchen café” Deli geopend. Inmiddels is de culinaire inzetbaarheid van de flammkuchen ontdekt in Nederland en begint het door te breken op de menukaart in de horeca. Eindelijk!

De liefde voor goed eten en het online en offline verbinden van mensen hebben Nina en ik doen besluiten om ook flammkuchen en bubbels te gaan verbinden aan een leuke groep mensen. Daarover later meer. We moesten natuurlijk wel de flammkuchen en bubbels even voorproeven.

De eerste Flammkuchen en Bubbels meetup 6 februari 2014

Gezellig was het. Een kleine vijftig culinaire liefhebbers hebben genoten. Een divers gezelschap met mensen uit de online en social media wereld, horecabedrijven en Rotterdammers die zich een avond prima hebben vermaakt met Flammkuchen en Bubbels.

Leestips voor een uitgebreid verslag van deze eerste Flammkuchen en Bubbels:

Wat mij betreft mag de flammkuchen in 2014 heel Nederland veroveren en ik hoop dat menig restaurant een eigen creatieve versie op de kaart zet. – Francesca Kookt

Wat begon met een beetje research en rondproeven werd een kwaliteitsslag tussen Amsterdam en Rotterdam. Flammkuchen: ooit een versnapering op kerstmarkten in Duitsland is nu een hoogwaardig kwaliteitsproduct (als je de goede hebt, daarover later meer). Flammkuchen met foie gras, iemand? – Tante Tip

Hoe zet je een product op de (horeca)markt, zonder dat het mij als ondernemer een enorme berg geld gaat kosten? Dan vraag je aan Kim van Velzen (culiman, trendwatcher, innovator en nog veel meer) of hij een Tweetup wil organiseren met de meest prominente Twitteraars in jouw regio. – FoodReporter.nl

And the winner van de wedstrijd tussen Rotterdam en Amsterdam van Tante Tip is …

Alle foto’s van Flammkuchen en Bubbels zijn hier te zien.

Vervolg op Flammkuchen en Bubbels

Update 29 juli 2014. We gaan voor een zomerse editie. Aan het strand en met cocktails. De datum volgt binnenkort!

Foto credit: Crave Concepts & Communications

“Sorry, dan ben ik verkeerd verbonden.” Kent u hem nog? Het was een gebruikelijke zin in het tijdperk dat de staatstelecommaatschappij nog geld verdiende aan onze communicatie. Ik kom uit dat tijdperk. En als ik nu luister naar de discussie over generatie Y krijg ik weer het gevoel verkeerd verbonden te zijn …

De zogeheten Y’ers communiceren via talloze kanalen, zijn eigenzinnig, willen vrijheid en worden gedreven door idealen. Ze zijn zelfbewust, verbonden met de wereld door de opkomst van technologie en zichzelf zowel onder- als overschattend. Ze vinden dat zelfstandigheid en verantwoordelijkheid bij hun functie hoort. Tegelijkertijd zijn ze onzeker. “Kan ik dat echt wel? Als ik maar geen fouten maak.” En de scholen? Die rammen erin dat de jongeren zich aan alle bestaande regels, normen en waarden moeten houden. “Maar verder mag alles, hoor.” Stel daar weer het gedrag van veel ondernemers en managers tegenover. “Wij moesten het ook zo leren, ik heb ervaring dus weet het echt wel beter. Maar fouten maken is niet erg, je hebt alle vrijheid.”

Verder moet communiceren gebeuren met de door het bedrijf bepaalde, vaak zeer traditionele kanalen. Lekker dan. Ben je als jongere net zo op dreef met je WTF (Whatsapp, Twitter, Facebook), moet je je schikken naar oude communicatiekanalen. Die ook nog eens inefficiënt zijn. Nog zo eentje: iedereen in het bedrijf roept dat er op die nieuwe media ambassadeurs nodig zijn voor het bedrijf, maar die jongere mag er tijdens zijn werk niet eens gebruik van maken. En het andere uiterste: komt een Y’er net van school, krijgt hij als eerste taak het inzetten van sociale medi voor het bedrijf. Want ja, daar weet hij natuurlijk alles van.

Maar hoe moet het dan allemaal wel? Jongeren kijken nog steeds op tegen mensen met kennis en ervaring. Ze accepteren leiding, terecht, alleen niet meer vanuit een traditioneel hiërarchische macht. En juist al die nieuwe media en communicatie kunnen helpen, verbinden, waarde creëren voor beide partijen. Gebruik ze, maak echt contact en breng veel effectiever jouw visie over de bedrijfsvoering over. Laat je desnoods even tijdelijk bijstaan en -spijkeren door iemand met de juiste kennis. Start daarnaast met anders communiceren, bijvoorbeeld via een nieuw mediakanaal. Gebruik volop Whatsapp, Twitter of Facebook en stel je daarin gelijkwaardig op. Als mens en niet als manager of eigenaar. En gaat het een keer fout, spreek elkaar hier op aan, op gelijkwaardig niveau, als professionals die met elkaar de wereld willen veroveren.

Er lijkt een gat tussen de generaties te zijn. Dat geloof ik niet. Generieke onderzoeken kunnen van alles zeggen, er is maar één waarheid: hoe jij denkt dat generaties met elkaar kunnen omgaan. En ben je een keer verkeerd verbonden, grijp die kans dan aan voor een mooie, nieuwe ontmoeting. Wie weet is het met iemand die je kan helpen.

Deze column is eerder verschenen in Horeca Entree.

Zo’n bedrijfsverhaal heeft echter geen impact. Maar wat is dan wel een echt verhaal? Ik geef een voorbeeld. Op een zaterdagochtend ga ik even naar een bakker waar je ook koffie kunt drinken en lunchen. Voor de deur staat een krantenrek. Slim, want het weekend is het krant-leesmoment bij uitstek. Bovendien denk ik hierdoor direct aan ontspanning, koffie en doen wat je zelf wilt. Ik kom binnen, hoor een vriendelijk goedemorgen en zie een keur aan brood en gebak. De bakker staat te kneden. Het is nog rustig. Ik bestel een cappuccino, croissant en pain au chocolat. Vervolgens neem ik plaats aan een hoge tafel. Naast mij zit een ouder echtpaar. De bakker staat nog steeds te kneden en rollen. Leuk, denk ik: zichtbaar maken wat je doet.

Dan gebeurt het. De oudere dame loopt naar de bakker en vraagt: “Hoe doet u dat toch? Mijn brood blijft altijd vochtig.” De bakker glimlacht en zegt:  “Hoe lang kneedt u het brood? Vaak gebeurt dat niet lang genoeg.” Het gesprek gaat door. Uiteindelijk zegt de bakker: “Nou, tot de volgende keer. Misschien kan ik u dan weer ergens mee helpen.” De dame: “Nee hoor, dit is de allerlaatste keer dat we hier zijn. We wonen al 56 jaar in Canada, maken een cruise en wilden zo graag Rotterdam nog een keer zien.”

Iets later dringt het tot me door: ik maakte het echte bedrijfsverhaal mee. Vakmanschap, persoonlijk contact en mensen die doen wat ze het liefste willen: helpen en kennis overdragen. Toch wordt dat niet zichtbaar in de communicatie van de bakkerij. Hoe dat komt? De alledaagse dingen van de werkvloer worden vaak niet meer gezien. Het denken vanuit rendement en hoe dit efficiënt in het bedrijfsproces geïntegreerd krijgen, overheersen.

Voor goede storytelling is vaak al veel aanwezig. U hoeft dat alleen nog maar zichtbaar te maken. Laat uw medewerkers eens interviewen door een vaste gast, en andersom. Stel vragen aan uw gasten alsof u een nieuwe horecaondernemer bent en praat met uw meest kritische gast. Vraag vooral goed door. Dan pas hoort u echte verhalen en die zijn het fundament van uw bedrijfsverhaal. En als bonus leert u gelijk meer over uw blinde vlekken.

Deze column is eerder verschenen in Horeca Entree.

Op de Charles Bridge in Praag.