Vierentwintig uur Maastricht

• Heeft het gevoel van een weekend weg in het buitenland opgeleverd
• Ontspannen sfeer, veel historie en het zonnige weer werkte ook mee aan het lekker weg in eigen land gevoel
• Meer dan twintig horecabedrijven bekeken, geproefd en ervaren

Het was een korte, leuke en nuttige trip. Ik heb met eigen ogen – en mond – kunnen ervaren wat er gebeurt in de horeca.

Maastricht heeft goede horeca, is gastvrij en de mensen zijn gezellig!

Met de iPad app Voice heb ik een video gemaakt van mijn bezoek.

Video maken en monteren vergt veel oefening en is tijdrovend werk weet ik uit ervaring. Deze handige app houdt het midden tussen een slideshow met foto’s en een ‘echte’ video.

Lees mijn ervaring met de iPad app Voice

Wat is er waanzinnig aan Maastricht?

• Het gevoel voor oude en lokale tradities. Het is vooral te zien in de vele café’s. Het geeft een warm traditioneel gevoel op een eigentijdse manier
• Horeca op bijzondere plekken; in een oude kerk en een voormalig klooster
• Specialisatie is ook hier steeds meer te zien in de horeca. Meer focus op een enkele productsoort of traditionele producten uit een land; echt de diepte in op productniveau en niet de breedte van ‘dertien in een dozijn’ gerechten. Hoe simpel de bedrijven er ook uitzien, ik was onder de indruk van de kwaliteit bij Tuutsje van Teunsje – friet en snacks – en Wijn en Cava – ‘echt eten uit Spanje’

Slapen bij een Haas

Hebben we gedaan bij Haas op het Vrijthof. Een luxe guesthouse zoals ze zichzelf beschrijven. Gelegen op een toplocatie, recht aan het Vrijthof. Wij hadden de superior suite met een gigantische woonkamer, twee slaapkamers, een patio met terras, een gevulde koelkast en een privélift naar de suite. Opvallend leuk: er is een wijnkelder en elke kamer heeft daar een eigen wijnkast. De suite is geen budgetkeus, maar voor elk budget zijn er hier kamers beschikbaar. Wij waren laat met boeken en hadden weinig keus meer.

Het hotelaanbod in Maastricht

Het aanbod is groot en bestaat uit veel meer dan alleen de ketenhotels. Met Hotel Trash had ik via Twitter nog even contact. Niet geweest maar ziet er op het eerste online gezicht leuk uit. In ieder geval reageerden ze via Twitter snel op mijn vragen, wat altijd in het voordeel spreekt. Dat kan niet gezegd worden van Designhotel Maastricht. Tijdens mijn zoektocht naar een hotel, las ik dat ze kamers hebben met een balkon. Echter in het boekingsproces kon ik die niet vinden. Even navragen via Twitter dan maar. Ik lees het Twitterprofiel van Designhotel Maastricht: “Welkom, dit is de webcare van Designhotel Maastricht – Hampshire Eden**** | Hoe kan ik je helpen? Tweet mij voor, tijdens of na je verblijf“. Goede actieve houding om social media als serieus klantkanaal in te zetten. Het hotel moedigt per slot van rekening zelf actief aan om vragen te stellen. Ik wacht helaas nu nog op een antwoord. Dat heeft het hotel in dit geval dus een boeking gekost. Wat kost het nog meer als je niet aanwezig bent via online en social media kanalen? Mijn tip aan het Designhotel is om Twitter als servicekanaal goed in te richten en hun belofte uit de biografie na te komen; andere keuzes zijn de Twitterbiografie aanpassen of het account opheffen. Niks zo erg als verkeerde verwachtingen scheppen. 

Mijn andere tips voor hotels in Maastricht:

• Hotel Beaumont
• Hip Hotel St. Martenslane
• Townhouse Design Hotel
• Derlon Hotel
• Kruisherenhotel

Welke horeca heb ik bezocht

Meer dan twintig horecabedrijven heb ik bezocht. Een trendtour is net werken. Wel heel leuk werk. Een aantal van de bedrijven licht ik er extra positief uit.

• Coffeelovers Dominicanen – in de gelijknamige boekhandel gevestigd in een oude kerk
• Cato by Cato – eetwinkel, to-go gerechten, traiteur en lunch
• De Bisschopsmolen – speltbakkerij
• Kruisherenhotel – slapen in een oud klooster en jezelf onderdompelen in luxe
• Le Salonard – bakker, delicatessen en lunch
• Wijn en Cava – Spanje! Jamón bellota please!
• Tuutsje van Teunsje – echt goede friet
• Harry van hotel Beaumont – eindelijk de zo gewenste steak tartare gevonden in Maastricht

Bonustip: huur een Vespa scooter, of beter nog een Vespa piaggio en scheur door Maastricht. De Vespa Lifestyle Store zit tegenover het Kruisherenhotel. Op die Vespa lukt het ook nog om naar Heerlen te gaan. Heerlen? Ja, daar zit brasserie Mijn Streek van Levy Smit. Een van de vriendelijkste mensen uit de horeca die ik ken op Twitter. Hij is een echte zuidelijke local die inmiddels aan veel mensen uit mijn netwerk Maastricht tips heeft gegeven. Daarnaast heeft Levy mooi horecawerk verzet bij hotel Beaumont en is hij nu de trotse eigenaar van een eigen restaurant.

Social media in de horeca

Natuurlijk heb ik social media zelf actief gebruikt tijdens mijn verblijf, maar ook gekeken naar de inzet hiervan door de horeca.

Wat viel mij op? Het lijkt wel alsof de Maastrichtse horeca een goedkope pakketdeal heeft met SoWiFi. In heel veel gevallen kwam ik dat tegen. Gratis wifi in ruil voor een Facebookpagina like of je e-mailadres. Ik houd daar niet van, het is voorwaardelijk gastvrij zijn, en het voegt ook niks toe als ik naar de Facebookpagina van de bedrijven kijk. Geen actie te zien en er wordt dus geen enkele inspanning gedaan om jou na de ‘like’ ook leuke, relevante en waardevolle informatie te geven. Ik heb alles gedeeld via 3G en 4G. 4G is in veel gevallen ook veel sneller dan de wifi in een horecabedrijf.

Snel met reageren via social media was het eerder genoemde Hotel Trash. Ook Visit Maastricht ging mij volgen op Twitter. Ze hadden online gezien dat ik in Maastricht was. Uiteindelijk reageerden ze ook op mijn vraag “hebben jullie nog tips voor mij”. Helaas was dat uren later toen ik de stad alweer had verlaten. Het account zegt “all you want to know about Maastricht“; dan is vragen krijgen toch te verwachten en is realtime reageren eigenlijk een must. Ik hoop dat de realtime en waardevolle interactie, het online tips geven en een social gids zijn voor toeristen nog gaat komen. Verder valt het mij op dat het inzetten van Foursquare – en tegenwoordig ook Swarm, de check-in app die gekoppeld is aan Foursquare – nog niet is ontdekt door de horeca. Zeker na de laatste update zijn deze locatiegebaseerde apps een goed middel om het digitale ‘word of mouth’ te stimuleren. Waarde – service, reserveringen, interactie gestuurd op terugkerende gasten – halen uit social media gebeurt niet vanzelf. Je zult als horecabedrijf een actieve aanwezigheid op de social media platformen moeten hebben om de waarde er ook uit te halen.

Bedankt voor een mooie 24 uur, Mestreech!

Maastricht is voor het slapen, eten en drinken een bezoek meer dan waard. En ga je niet voor het eten en drinken, dan vast voor een paar nieuwe schoenen. Het is de enige stad die ik ken die bijna net zoveel schoenwinkels als horecabedrijven heeft.

Ik adviseer, spreek en schrijf over trends en online ontwikkelingen in foodservice & hospitality en doe dat vooral vanuit persoonlijke ervaring. De concepten heb ik zelf gezien en ervaren tijdens een van mijn reizen over de wereld. Tijdens deze reizen ga ik op zoek naar trends en innovaties om te vertalen naar kennis en inspiratie voor mijn presentaties en klanten. Zowel die aan online als de offline kant. Privé en zakelijk komen hier samen in mijn grote liefde voor eten, gastvrijheid en reizen. Dat is ook te volgen op Instagram.

Een omgekeerde disclaimer

De reizen die ik maak en de horecabedrijven waar ik over schrijf bezoek ik voor eigen rekening. Ik investeer hier veel tijd en geld in omdat het een belangrijk onderdeel is om klanten goed van dienst te kunnen zijn. Indien de reis op uitnodiging of gesponsord is, zal dit duidelijk vermeld staan in een disclaimer.

NS Stations verleidt de reiziger

De NS is op het gebied van retail en food allang geen log staatsbedrijf meer. Het bedrijfsonderdeel Stations, waar de retail en foodactiviteiten onder vallen, is een modern en datagestuurd bedrijf die met hun concepten op de stations de reiziger wil verleiden. En niet alleen maar meer met kroketten en lauwe koffie. Het draait allemaal om het gemak voor de reiziger; hoe kun je die binnen de strakke tijdsplanning en hun vaste gedrag toch hun koffie, broodje of ‘on the go’ boodschappen laten kopen. Dat lijkt aan de buitenkant heel eenvoudig, maar vergt specialistische kennis op veel verschillende gebieden. Soort concept, diversiteit in concepten en assortiment, logistiek, looproute en veiligheid binnen het station. Allemaal factoren die invloed hebben op het koopgedrag van de reiziger en waar de NS oplossingen voor zoekt. Met succes. Rotterdam Centraal biedt naast de bekende concepten als Starbucks en La Place ook de lokale taartengigant Dudok een prominente plek. Er is een grote Rituals winkel die succesvol is en de HEMA die goed inspeelt op de veranderende behoefte in eten van de reiziger. Eén van de leukste concepten is The Doner Company; frisse uitstraling, verse ingrediënten en een goed product. Dit concept wordt overigens niet door NS zelf geëxploiteerd. Ook het nieuwe concept ‘de Huiskamer‘ is een succes. Zes weken voor de opening bedacht en in TGV snelheid uit de grond gestampt. Die manier past wel helemaal bij Rotterdam.

Kledingwinkels zijn niet winstgevend en sluiten

Niet alle winkels blijken succesvol. Donderdag 7 augustus las ik via Twitter een artikel over het sluiten van drie kledingzaken op het station, waaronder de lingeriewinkel.

Kleding-, schoen-, lingeriewinkel op nieuw Rotterdam Centraal zijn niet winstgevend en sluiten – http://t.co/jtgKT5gjwO — Kim van Velzen (@kimvanvelzen) August 7, 2014

Ik had er een interessante conversatie over en een paar uur later had ik een journalist van Het Algemeen Dagblad aan de telefoon. Ze had de tweet gezien en wilde een paar vragen stellen voor een vervolgartikel. Leuk om weer de waarde van Twitter te ervaren.

Een flop is noodzakelijk voor succes

NS Stations heeft het geprobeerd met fashion retail op het station. Dat het nu mislukt is ondernemersrisico. I told you so past hier niet bij. Fashion retail op stations in Nederland is vrij nieuw. Het kan ook bijna niet dat dit direct een succes is. Dat is vrijwel bij geen enkel succesvol merk het geval geweest. Maar er is nu een eerste stap gezet; er is meer informatie verkregen over het koopgedrag van de reiziger, de logistiek, het soort fashion merk en het assortiment. Dit is niet het eindpunt, maar het beginpunt van de doelstelling van NS om meer te zijn dan een plek om de trein te halen. Met deze ervaring zal NS Stations aan de slag gaan om te komen tot nieuwe inzichten. Ik denk dat er zeker kansen zijn voor (luxe) fashion en lifestyle merken op het station. Het kan een vooruitgeschoven (pop-up) plek zijn voor de flagship store van een merk. Er is heel veel traffic van mensen wat zorgt voor een groot aantal potentiële contactmomenten met klanten. Daarmee is het een relevant contactpunt in de customer journey.

iBeacons in het Rotterdam Central District (stationsgebied)

Eerder dit jaar werd bekend dat het Rotterdam Centraal Station gebied iBeacons krijgt. Door middel van iBeacons kunnen passanten persoonlijke notificaties en aanbiedingen ontvangen. Er wordt ook een app ontwikkelt voor het stationsgebied zodat passanten berichten op de telefoon kunnen ontvangen. Combineer iBeacons met de retail en foodconcepten op het station en er ontstaat een andere rol voor retail op het station. Wat als de Bijenkorf er een winkel opent en je ziet elke dag die tas van Michael Kors? Of je ontvangt relevante informatie of gepersonaliseerde aanbiedingen voor een tas. Wellicht krijgt de koopintentie net het eerste of laatste duwtje in de rug. Waarschijnlijk koop je die tas dan niet op het station maar in de flagship store. Maar de rol van de stationswinkel kan dus ook meer zitten in marketing, communicatie, sales, PR dan in alleen directe verkoop. Ik blijf het in ieder geval met grote interesse volgen welke concepten er in de toekomst op Rotterdam Centraal komen. Het volledige artikel in het Algemeen Dagblad vind je hieronder.

Ik adviseer, spreek en schrijf over trends en online ontwikkelingen in foodservice & hospitality en doe dat vooral vanuit persoonlijke ervaring. De concepten heb ik zelf gezien en ervaren tijdens een van mijn reizen over de wereld. Tijdens deze reizen ga ik op zoek naar trends en innovaties om te vertalen naar kennis en inspiratie voor mijn presentaties en klanten. Zowel die aan online als de offline kant. Privé en zakelijk komen hier samen in mijn grote liefde voor eten, gastvrijheid en reizen. Dat is ook te volgen op Instagram.

Een omgekeerde disclaimer

De reizen die ik maak en de horecabedrijven waar ik over schrijf bezoek ik voor eigen rekening. Ik investeer hier veel tijd en geld in omdat het een belangrijk onderdeel is om klanten goed van dienst te kunnen zijn. Indien de reis op uitnodiging of gesponsord is, zal dit duidelijk vermeld staan in een disclaimer.

Viskantine aan de Cool

Vis is gezond. Vis is licht verteerbaar. Vis is gewoon lekker. We eten in Nederland weinig vis in vergelijking met andere landen. Vaak kiezen we in restaurants en thuis ook nog voor de bekende vissen. In de viskantine van Rotterdam vind je inderdaad een aantal bekende vissen tussen het dagelijks wisselende aanbod, maar ook een paar onbekende.

Spiering, gefrituurde kleine visjes met kop en staart, een hele gerookte makreel en bot op een houtje. De bot is een platvis en nauw verwant aan de schol. De bot is een vis die in de wateren van de lage landen inheems is. Jawel, een lokaal product dus. Op een houten plankje, met citroen, bereidt op de big green egg was de bot een traktatie.

Wat is er waanzinnig aan?

De sfeer, locatie aan het water, de kwaliteit en smaak van de visgerechten zijn waanzinnig goed. Echt Rotterdams, recht voor zijn raap, goed.

Viskantine aan de Cool is een pop-up van café restaurant De Machinist in Rotterdam.

Ik adviseer, spreek en schrijf over trends en online ontwikkelingen in foodservice & hospitality en doe dat vooral vanuit persoonlijke ervaring. De concepten heb ik zelf gezien en ervaren tijdens een van mijn reizen over de wereld. Tijdens deze reizen ga ik op zoek naar trends en innovaties om te vertalen naar kennis en inspiratie voor mijn presentaties en klanten. Zowel die aan online als de offline kant. Privé en zakelijk komen hier samen in mijn grote liefde voor eten, gastvrijheid en reizen. Dat is ook te volgen op Instagram.

Een omgekeerde disclaimer

De reizen die ik maak en de horecabedrijven waar ik over schrijf bezoek ik voor eigen rekening. Ik investeer hier veel tijd en geld in omdat het een belangrijk onderdeel is om klanten goed van dienst te kunnen zijn. Indien de reis op uitnodiging of gesponsord is, zal dit duidelijk vermeld staan in een disclaimer.

Mossel en gin

Gin tonic is hot. Mosselen ben ik gek op. Van beide genoten op het terras bij Mossel en Gin in het Westerpark.

Wat is er waanzinnig aan?

Het oog voor detail en de gastvrijheid van de serverende dames. Ik liet mijn vork op de grond vallen en nog voordat ik deze had opgeraapt, zei ze in het voorbijgaan ‘ik haal eerst een nieuwe vork voor je’. Zo hoort het. Dit soort details ben ik fan van.

Mossel en Gin zit in het Westerpark, Amsterdam.

Ik adviseer, spreek en schrijf over trends en online ontwikkelingen in foodservice & hospitality en doe dat vooral vanuit persoonlijke ervaring. De concepten heb ik zelf gezien en ervaren tijdens een van mijn reizen over de wereld. Tijdens deze reizen ga ik op zoek naar trends en innovaties om te vertalen naar kennis en inspiratie voor mijn presentaties en klanten. Zowel die aan online als de offline kant. Privé en zakelijk komen hier samen in mijn grote liefde voor eten, gastvrijheid en reizen. Dat is ook te volgen op Instagram.

Een omgekeerde disclaimer

De reizen die ik maak en de horecabedrijven waar ik over schrijf bezoek ik voor eigen rekening. Ik investeer hier veel tijd en geld in omdat het een belangrijk onderdeel is om klanten goed van dienst te kunnen zijn. Indien de reis op uitnodiging of gesponsord is, zal dit duidelijk vermeld staan in een disclaimer.

#FoodFour op Instagram

Vanaf nu ga ik wekelijks een Food Four delen op Instagram van wat ik tegenkom. Het is niet alleen eten wat ik ga delen, maar ook mooie gastvrije ervaringen of speciale concepten en producten. Waarom ik dit doe? Gewoon omdat ik het zo leuk vind om de mooie wereld van food en hospitality zichtbaar te maken voor iedereen.

De Food Four start met vier momenten van week 18.

Balletje Bart Blikman | Caprese bij Nhow | Thee kunst | Kaas Cavatappi

Bonus #FoodFour

Speciaal bij de start een bonus Food Four uit Antwerpen.

Kelder Steakhouse | Vol | Flamande | Toffe Falafel

Heb jij ook een mooie eetervaring, word je verrast met gastvrijheid, of kom je een interessant concept of product tegen? Ik ben nieuwsgierig, dus deel jouw Food Four op Instagram met de hashtag #FoodFour. Dat hoeft natuurlijk niet elke week, maar zou wel leuk zijn. Ik ben met mijn Food Four te vinden op Instagram en natuurlijk ook op Twitter voor conversatie.

Thailand Trip 2014

We reizen van Bangkok via de River Kwai naar de eilanden Koh Mak en Koh Chang in de Golf van Thailand. Wil je de route en de hotels zien, kijk dan op mijn Thailand board op Pinterest.

Ik deel altijd fanatiek wat ik beleef in de wereld van food en hospitality op veel verschillende platformen. Twitter en Instagram zijn mijn favorieten, maar in alle hectiek kun je daar vaak niet alles volgen van een persoon. Om de trip te volgen kun je natuurlijk op Twitter of Instagram de hashtag #ThailandTrip14 bekijken, maar ik heb (dankzij Twittermania) een handige tool gevonden: Hshtags. Deze tool verzamelt van verschillende platformen de berichten die ik plaats met de hashtag #ThailandTrip14 en update automatisch. Zo hoef je niks te missen en kun je alles zien wat ik deel. Als bonus is het ook nog eens een mooi social reisverslag om van na te genieten als ik terug ben.

Khob khun krap!

Foto: Flickr

Dankzij Alex Klein maakte ik er zes jaar geleden kennis mee in Nederland: de flammkuchen of tartes flambée. Op de klassieke manier is de krokante, dunne deegbodem belegd met crème fraîche, uien en spek. Daarnaast kan er met vele ingrediënten gevarieerd worden. Van hartig tot zoet.

Toen, zes jaar geleden, heb ik ze direct op de menukaart van de Euromast gezet. Een paar jaar later is daar, op de begane grond, “flammkuchen café” Deli geopend. Inmiddels is de culinaire inzetbaarheid van de flammkuchen ontdekt in Nederland en begint het door te breken op de menukaart in de horeca. Eindelijk!

De liefde voor goed eten en het online en offline verbinden van mensen hebben Nina en ik doen besluiten om ook flammkuchen en bubbels te gaan verbinden aan een leuke groep mensen. Daarover later meer. We moesten natuurlijk wel de flammkuchen en bubbels even voorproeven.

De eerste Flammkuchen en Bubbels meetup 6 februari 2014

Gezellig was het. Een kleine vijftig culinaire liefhebbers hebben genoten. Een divers gezelschap met mensen uit de online en social media wereld, horecabedrijven en Rotterdammers die zich een avond prima hebben vermaakt met Flammkuchen en Bubbels.

Leestips voor een uitgebreid verslag van deze eerste Flammkuchen en Bubbels:

Wat mij betreft mag de flammkuchen in 2014 heel Nederland veroveren en ik hoop dat menig restaurant een eigen creatieve versie op de kaart zet. – Francesca Kookt

Wat begon met een beetje research en rondproeven werd een kwaliteitsslag tussen Amsterdam en Rotterdam. Flammkuchen: ooit een versnapering op kerstmarkten in Duitsland is nu een hoogwaardig kwaliteitsproduct (als je de goede hebt, daarover later meer). Flammkuchen met foie gras, iemand? – Tante Tip

Hoe zet je een product op de (horeca)markt, zonder dat het mij als ondernemer een enorme berg geld gaat kosten? Dan vraag je aan Kim van Velzen (culiman, trendwatcher, innovator en nog veel meer) of hij een Tweetup wil organiseren met de meest prominente Twitteraars in jouw regio. – FoodReporter.nl

And the winner van de wedstrijd tussen Rotterdam en Amsterdam van Tante Tip is …

Alle foto’s van Flammkuchen en Bubbels zijn hier te zien.

Vervolg op Flammkuchen en Bubbels

Update 29 juli 2014. We gaan voor een zomerse editie. Aan het strand en met cocktails. De datum volgt binnenkort!

Foto credit: Crave Concepts & Communications

Verrassing! Het zijn theedoeken van culistrator Janneke Hoeben en nog wel een limited edition. Deze zijn speciaal voor de Curated abonnees en dus 100% uniek. Slechts 25 stuks zijn er van dit handgemaakte Hollandse product en ik ben één van de gelukkigen.

In God we trust

Deze universeel voor Amerikanen geldende ‘wet’ is wat veel merken, leidinggevenden en goeroe’s nastreven. Helaas, daar moet je gewoon heel hard voor werken, een expert zijn in je vakgebied, veel willen en kunnen delen en transparant zijn in wat je doet en hoe. Ik kom hier op omdat ik mij heb afgevraagd waarom ik Curated heb besteld? Vooraf weet ik niet wat ik ga ontvangen en € 25 is in absolute euro’s best wat geld voor een cadeautje. Ik ben nieuwsgierig, ik wil een cadeautje ontvangen en ik heb een grote passie voor food. Allemaal verstandelijke factoren waar snel een tegenargument tegenover kan staan. De doorslaggevende reden is vertrouwen! Ik heb vertrouwen in de curator Marjan Ippel. Ik lees haar blogs waaruit duidelijk blijkt dat ze kennis heeft van food en trendwatching. Dat vertrouwen wordt versterkt doordat ik Marjan ook kan volgen op de sociale platformen Twitter, Instagram en Facebook. Daar deelt Marjan haar restaurant spottings, bijzondere gerechten, haar kennis en haar liefde voor thee. Mijn gevoel zegt nu dat hetgeen ze voor haar beroep doet, echt is, met passie en dat ze daar elke dag mee bezig is. Dat maakt haar mens en geen merk of logo en zoveel professioneler dan een biografie op een website.

Vertrouwen = de optelsom van kennen en weten

Ik weet nu dus dat Marjan een gepassioneerde food trendwatcher is. Ik ken Marjan (een beetje) omdat ze haar culinaire belevenissen deelt en ik heb haar éénmaal ontmoet. Daarmee ken ik Marjan nog niet in de traditionele zin van het woord maar meer dan voldoende om vertrouwen in haar Curated keuze te hebben.

Dit is dus de nieuwe, social business wereld die is ontstaan. Kansen te over, maar wel alleen als je mens bent, deelt en converseert. Ik had enkele jaren geleden nooit zomaar een verrassingspakket besteld voor € 25. Nu ga ik de afwas doen, afdrogen en genieten van mijn cadeautje!

Vandaag is het Food Revolution Day. In een eerder blog op Foodnext.nl schreef ik al uitgebreid over deze actie. Het doel van de dag is om mensen te inspireren en bewust te maken van hun eetpatroon en om de missie voor goed eten en voedseleducatie te ondersteunen. De Jamie Oliver Foundation is de drijvende kracht achter dit initiatief. Jamie wil dat het een dag wordt waarop ‘foodlovers’ over de hele wereld hun kennis, talenten en producten delen binnen lokale communities.

Ik leef om te eten!

Bij de missie voor goed eten moest ik gelijk terugdenken aan mijn reizen. Italië, Thailand, Vietnam, dat zijn landen waar ik goed, zelfs fantastisch heb gegeten. Het gevoel wat ik krijg bij fantastisch eten is onbeschrijflijk mooi en zo belangrijk in mijn leven. Eten is voor mij een intieme beleving, het gaat veel verder dan de functionele rol ‘om in leven te blijven’. Ik leef nu om te eten en mijn overtuiging is dat de grond hiervoor te vinden is in mijn kindjaren. Ik ben in Korea geboren en heb in een weeshuis geleefd; gebrek aan genoeg en goed eten en ervoor vechten om te kunnen overleven. Eenmaal in Nederland bleef eten erg belangrijk voor mij. Hier is geen gebrek aan eten, keuzes in overvloed en voor kwaliteit kun je kiezen zelfs met een beperkt budget. Van jongs af aan stond ik dus in de keuken om te helpen met koken, zorgde bij verjaardagen voor de hapjes en de bediening en niet verrassend, ben ik later gaan werken in de horeca.

Eetcultuur

Terug naar mijn reizen. Vaak leef ik van maaltijd naar maaltijd met tussendoor een kleine snack. Opvallend is dat in Italië, Thailand en Vietnam goed eten bij de cultuur hoort. Er wordt aandacht aan besteed, er wordt gekookt met lokale producten en het is een sociaal moment. In die landen zie je dus ook veel meer lokale markten, verse producten en vaak lokaal geproduceerd of gevangen. In de grote steden in de Zuidoost-Aziatische landen zie je tegenwoordig ook de grote fastfood ketens in het straatbeeld. Nog ver in de minderheid ten opzichte van de foodkarretjes en de lokale fastfoodbedrijven. Dat is namelijk heel opvallend, ook in die steden vind je fastfood maar dan is het van goede verse producten, ter plekke bereid en super smaakvol. Bij dit thema kwam direct dit beeld weer bij mij op: Vietnamese vrouwen die bij laag water oesters steken om op de lokale markt te verkopen.

Mijn revolutie

Gelukkig zie ik ook steeds meer concepten die goede, verse producten, snelle bereiding en makkelijk-om-mee-te-nemen combineren. Retailachtige horeca heeft een grote toekomst. Belangrijk is wel dat bedrijven heel bewust kiezen voor goede en zoveel mogelijk lokale producten. De consument zal bedrijven kritischer dan ooit volgen, onder andere via de sociale platformen. Transparantie in hoe de bedrijfsvoering is, met welke producten er wordt gewerkt en waar deze vandaan komen is derhalve noodzakelijk om succesvol te zijn. We weten dat digitale en sociale media revoluties teweeg kunnen brengen. Misschien zal hierdoor ooit een echte eetcultuur in Nederland ontstaan. Dit is mijn Food Revolution Day!